Die Abschiebung von Adil Yigit muss sofort gestoppt werden!

Seasonal Agricultural Labor in Turkey: The Case of Torbalı

Refugees are working in the cabbage field. Photo: Metehan Ud

by Dilan Taşdemir, Association of Bridging People

** Türkçe aşağıda – Turkish version below **

İzmir, a city where 120,000 registered refugees live, has a lot of meaning for refugees. For some, it is a stop on their way to Europe when passing over by boats, for others, it is a city they come to in order to find seasonal work on the fields.

Seasonal agricultural labor in Turkey is not an issue that started with Syrian refugees. For years, Kurdish workers, mostly coming from the east and southeast of Turkey, have been working in agricultural areas in the Aegean, Çukurova, at the Black Sea and in Central Anatolia. There have been dozens of academic studies, news and documentaries on this issue, and it is still being studied today. In every respect, seasonal agricultural labor is a great burden to workers and must be considered as injustice.

Seasonal agricultural workers are trying to survive in the face of many problems, including matters of accommodation and nutrition. Children, for example, have to work at a very young age and therefore cannot go to school, and women face many problems due to patriarchy, such as the exploitation of their labor. Before the arrival of Syrian refugee to Turkey, the largest group in the agricultural low-wage sector were the Kurds, earning 40-50 lira a day. The sector is still predominantly Kurdish, but now the Syrians have appeared as the even cheaper labor force. Farm owners prefer to employ the latter, because they are willing to work for 20-30 liras in order to survive. Hence, this creates tension between Kurdish and Syrian workers.

At least once a month, we –  as The Association of Bridging People – visit tent camps located near the farm lands in Torbalı where Syrians work.  The “intermediaries” play an important role in finding jobs for refugees who fled Syria and that live in various parts of Turkey. When farm owners are in need of labor forces, the intermediaries call different families and bring them to the harvest area. Workers are allowed to set tents on the edge of the field because this cuts down expenses, but they are obliged to pay rent for the place on which the tent is set up. As far as we know, the rent is 300 liras at the minimum.

View on the tents. Photo: Halkların Köprüsü Derneği

The tent areas are not in good hygienic conditions. There is not even clean drinking water in the area. With waters pulled from artesian wells, they meet the need for dishwashing, bathing, eating and drinking. They cook with simple gas cartridges either inside or outside of the tents. Toilets are one of the biggest problems. There are one or two rambling toilets for all tents, and everyone are using them. The risk of getting sick from the toilets is very high. People in the field cannot go to the hospital in case of illness, because they are not registered in İzmir or anywhere else – some of them do not have official “identities”. According to the temporary protection system in Turkey, a Syrian can only benefit from rights and services in the place he or she is registered in. In other words, if a refugee registered in Kilis has come to İzmir, the registration is useless in practice. Because of this, they often hear this sentence at the hospitals: “Go and get examined at the place you are registered”.

A young woman is making bread. Photo: Halkların Köprüsü Derneği

Women and children in the camps are exposed to the biggest problems. The women we meet work in the fields from morning until evening, if they aren’t sick or too old. When they come back from work, they take care of the children, the elderly and the sick, they do the general cleaning, cook food to eat or care of other burdens that remain.

Last year in November, when a three-month-old Syrian baby named Noaf died in the neighborhood of Eğerci Street in Torbalı, we, as the Association of Briging People, went to the region immediately. On the way, we fetched clothes, food, blankets and cleaning supplies that we thought might be needed there. When we went to the home where the baby died, we faced the worst living conditions we have ever seen. There was a ruin without a single solid wall situated inside a fairly large garden, and about 25 people with children were living in these two rooms of the ruined house. There was no toilet, bathroom, kitchen or water. They put a blanket around a corner of the garden and used it as a toilet. They stayed in this place because it was close to the field they worked on. According to the news, Noaf became ill under these bad conditions and had not been treated because he did not have any officially issued identity. When we went to see his mother, she looked almost dead. She had not slept since she lost her baby. She attempted to commit suicide twice before. Some of her female relatives living in the same place told us that they also had attempted to commit suicide. It was most painful to see that she continued to go to the field to work and to earn 35 lira despite her losing her baby.

While talking to the women, we witnessed their deep desperation. They told me that the place they stay in is hell and that it cannot be fixed. Half of the household are children; those older than seven or eight years old work in the field. One of the girls aged between ten and twelve stayed at home to look after the small children. In other words, none of the children of school age has access to education. When we went to visit them, four women who had just given birth were going to the field with their babies. They fed their babies during the break and got back to work. Because it is not easy to find seasonal agricultural work, they have to go to work if they do not want to lose their job. They do not receive a compensation for their labor, although their salaries are usually paid months later. Sometimes they have to comply with taking half of the money for their labor.

The locals started to argue with us when we were leaving the camp. They asked why we help the Syrians. They said that Syrians are actually very rich, because they send their money to Syria and buy fields and houses there. Their arguments were, that their place is very dirty, that running away from war is a treachery and that their ancestors had not escaped in the battle of Canakkale. While they were telling all this, a three-month-old baby living in the next house had already died because of hunger, lack of care and bureaucratic obstacles. They did not even know about this. A couple of months after our visit, the locals in Torbalı attacked the tents of the refugees and burned them. After this incident, which allegedly was the outcome of a fight amongst children, hundreds of refugees had to leave their work and property and run away. A story so similar to their escape from Syria!

This is a very clear example of how to understand seasonal agricultural labor of refugees. Think about what a person needs to live under humane conditions and then imagine you have to live without any of them. I am talking about a home, water, food, clothing, hygiene, education, social life, the right to health, and dozens of other basic needs.

Yet, for some refugees, seasonal agricultural labor is perhaps the only way to purchase some bread. Many refugees are working in this sector because they also worked as agricultural workers in their country. The farm owners are pleased to have access to cheap labor. But to rectify these conditions of misery, everyone – especially Europe – must act as soon as possible. To meet the explicit needs of these people, an urgent solution must be found, such as the establishing mobile registration centers and health care opportunities in villages or providing children with access to education rather than leaving them no choice but work in the fields.

Inside one of the tents. Photo: Metehan Ud


Makeshift Toilet. Photo: Halkların Köprüsü Derneği


A ruined building near the field. Photo: Metehan Ud


A woman is doing the washing. Photo: Metehan Ud


Women are combing out the tomatoes. Photo: Halkların Köprüsü Derneği


Kids are loading the tomatoes into boxes. Photo: Halkların Köprüsü Derneği


A child in the camp. Photo: Halkların Köprüsü Derneği


Dilan Taşdemir, Halkların Köprüsü Derneğinden

Lahana tarlasındaki calışan mülteciler. Fotoğraf: Metehan Ud

Kayıtlı 120 bin mültecinin yaşadığı İzmir, mülteciler için oldukça fazla anlamlar ifade eden bir şehir. Kimisi için Avrupa’ya botla geçerken uğranan bir durak, kimisi için ise mevsimlik olarak tarlada çalışmaya geldikleri bir şehir.

Türkiye’de mevsimlik tarım işçiliği mültecilerle başlayan bir konu değil. Yıllardır Ege, Çukurova, Karadeniz ve Orta Anadolu’daki tarım arazilerinde, genelde Doğu ve Güneydoğu’dan gelen Kürt işçiler çalışıyor. Bu konu hakkında onlarca akademik çalışma, haber, belgesel yapıldı ve hala yapılmaya devam ediyor. Mevsimlik tarım işçiliğini neresinden tutarsak tutalım elimizde haksızlığın büyük yükü kalıyor. Barınma ve beslenme koşulları, çocukların çok küçük yaşta çalışmak zorunda olup okula gidememeleri, kadınların patriarkadan dolayı yaşadıkları, emeğin karşılığını alamama gibi onlarca problem arasında hayatta kalmaya çalışıyorlar işçiler. Suriyeli mültecilerin gelişine kadar ucuz iş gücü piyasasının en rağbet görenleri olarak Kürtler günde 40-50 lira arası değişen bir ücret alırdı. Hala Kürtlerin yoğun olarak çalıştığı sektörde daha da ucuz işgücü olan Suriyeliler, arazi sahipleri tarafından daha fazla tercih ediliyor, çünkü hayatta kalmak için 20-30 liraya çalışmayı kabul ediyorlar. Bu da Kürt işçiler ve Suriyeli işçiler arasında bir gerginlik yaratıyor.

Halkların Köprüsü Derneği olarak ayda en az bir kere, Torbalı’da mevsimlik tarım işçisi Suriyelilerin çalıştığı tarlaların kenarlarındaki çadır yerleşkelerini ziyaret ediyoruz. Suriye’den bir şekilde kaçıp, Türkiye’nin çeşitli illerinde yaşayan mülteciler için iş bulma sürecinde aracılar (dayıbaşı) önemli bir role sahip. Tarla sahiplerinin ihtiyacı olduğunda, dayıbaşı aileleri arayıp hasat alanına getiriyor. Masrafları kısmak için gelen işçilerin tarla kenarında çadır kurmalarına izin veriliyor, ama işçilerin çadır kurulan yer için bile kira ödemeleri gerekiyor. Bizim karşılaştığımız kiralar en az 300 liraydı.

Cadırlar. Fotoğraf: Halkların Köprüsü Derneği
Ekmek yapan genç bir kadın. Fotoğraf: Halkların Köprüsü Derneği

Kamplarda en büyük problemleri yaşayanlar ise yine kadınlar ve çocuklar. Tanıştığımız kadınlar, eğer yeni doğum yapmamış, hasta veya yaşlı değilse sabahtan akşama kadar tarlada çalışıyor. Döndüklerinde ise çocuk, yaşlı ve hastaların bakımını, genel temizliği, yemeği ve geri kalan her şeyin yükünü üstleniyorlar.

Geçen sene Kasım ayında Torbalı’nın Eğerci Mahallesinde 3 aylık Suriyeli Noaf bebeğin ölüm haberi gazetelerde çıkınca, Halkların Köprüsü Derneği olarak hemen bölgeye gittik. Giderken, ihtiyaç olabileceğini düşündüğümüz kıyafet, gıda, battaniye, temizlik malzemeleri gibi malzemeler aldık yanımıza. Noaf bebeğin öldüğü eve gittiğimizde, hayatımız boyunca görmediğimiz kadar kötü koşullarla karşılaştık. Oldukça büyük bir bahçenin içinde neredeyse sağlam bir duvarı bile kalmamış iki göz odalı bir harabede çocuklarla beraber yaklaşık 25 kişi yaşıyordu. Mekanda tuvalet, banyo, mutfak ve su yoktu. Bahçenin bir köşesine battaniye germişlerdi ve tuvalet ihtiyaçları için orayı kullanıyorlardı. Tarlaya yakın olduğu için burada kalmak zorundalardı. Haberlerde yazdığına göre, Noaf bebek evin bu kötü koşullarında hastalanmış ve hastaneye götürüldüğünde kimliği olmadığı için tedavi edilmemişti. Annenin yanına gittiğimizde neredeyse bir ölü kadar cansızdı. Bebeğini kaybettiğinden beri hiç uyumamıştı. Öncesinde de iki kere intihar girişiminde bulunmuştu. Beraber yaşadığı akrabası kadınlar arasında da intihar girişiminde bulunanlar vardı. En acısı ise bebeğini kaybetmesine rağmen iki gündür tarlaya gidip çalışıyor olmasıydı. Günde 35 lira kazanmak için.

Kadınlarla konuştuktan sonra içlerindeki derin umutsuzluğa şahit olduk. Kaldıkları yerin cehennem olduğunu ve herhangi bir şekilde düzelemeyeceğini söylediler. Ev nüfusunun yarısı çocuktu; 7- 8 yaştan büyük olanlar tarlada çalışıyorlardı. 10-12 yaşındaki kız çocuklarından birisi ise küçüklere bakmak için evde kalıyordu. Yani okul çağındaki çocukların hiç biri eğitime erişemiyordu. Biz gittiğimizde yeni doğum yapmış dört kadın bebekleriyle tarlaya gitmişti. Molalarda gelip bebekleri emzirip işlerine geri dönüyorlardı. Çünkü tarlada iş bulmak öyle kolay değildi ve haftada en fazla 2-3 kere çıkan işi kaçırmamak için gitmek zorundalardı. Emeklerinin karşılığının onda birini bile almamalarına rağmen, bir de maaşları genelde aylar sonra veriliyordu. Bazen paralarını alabilmek için emeklerinin yarısına razı olmak zorunda kalıyorlardı.

Kamp alanından çıkıp arabalara dönerken, yerli halk bizimle tartışmaya başladı. Neden Suriyeliler’e yardım ettiğimizi; onların aslında çok zengin olduğunu; burada kazandıkları parayı Suriye’ye gönderip tarla, ev aldıklarını; evlerinin, kaldıkları yerlerin çok pis olduğunu söyleyip; savaştan kaçmanın hainlik olduğunu; kendi atalarının Çanakkale Savaşı’nda kaçmadığını savundular. Bunları söylerlerken hemen yan evlerinde 3 aylık bir bebek açlık, bakımsızlık ve bürokratik engellerden dolayı ölmüştü ama bunu bilmiyorlardı bile. Bu ziyaretimizden bir kaç ay sonra Torbalı’da yerli halk çadır kamplara saldırıda bulundu ve mültecilerin çadırlarını yaktılar. Çocuklar arasında bir kavga sonucu çıktığı iddia edilen olayda yüzlerce mülteci işlerini, eşyalarını bırakıp kaçmak zorunda kaldı. Suriye’den kaçışlarıyla ne kadar da benzer bir hikaye!

Bu olay mültecilerin mevsimlik tarım işçiliğini anlamak için çok net bir örnek. Bir insanın insani koşullarda yaşaması için neyin gerekli olduğunu ve bunların hiç biri olmadan yaşamak zorunda olduğunuzu düşünün. Ev, su, gıda, kıyafet, hijyen, eğitim, sosyal hayat, sağlık hakkı ve onlarca başka temel ihtiyaçtan bahsediyorum.

Sonuç olarak; mevsimlik tarım işçiliği bazı mülteciler için belki de tek ekmek kapısı. Birçok mülteci ülkesinde de tarım işçiliği yaptığı için bu sektörde çalışıyor. Tarla sahipleri de ucuz işgücüne eriştiği için memnun. Fakat bu sefalet koşullarının düzeltilmesi için, başta Avrupa olmak üzere herkes bir an önce harekete geçmelidir. Mobil kayıt merkezlerinin kurulması, kamplarda sağlık taramaları yapılması, çocukların tarlalarda çalışmak zorunda bırakılmayıp eğitime erişmeleri gibi apaçık ortada olan ihtiyaçlara yönelik acil çözüm bulunması gerekiyor.

Cadırın içi. Fotoğraf: Metehan Ud


Geçici tuvalet. Fotoğraf: Halkların Köprüsü Derneği


Tarlanın yanındaki yıkık binar. Fotoğraf: Metehan Ud


Kadın bulaşık yapıyor. Fotoğraf: Metehan Ud


Kadınlar domatesleri ayrıyorlar. Fotoğraf: Halkların Köprüsü Derneği


Çocuklar domatesleri kutulara koyuyor. Fotoğraf: Halkların Köprüsü Derneği


Kampta bir çocuk. Fotoğraf: Halkların Köprüsü Derneği

Erste Demonstration für die Einheit der Flüchtlings-Community in Apolda // 1st Refugee Unity – Community Demonstration in Apolda (Thueringen)









Datum: 2. Dezember 2017

Zeit: 14:00 Uhr Ort: Bahnhof Apolda

Stoppt die Abschiebungen und stoppt das Dublin-Abkommen! Für
Bewegungsfreiheit!  Bringt die Flüchltlinge zurück!

Wir, die Flüchtlinge in Apolda und in Thüringen, fordern unbedingten
Respekt für unsere verfassungsgemäßig garantierten Rechte auf
Menschenwürde. Diese Rechte beinhalten unser Recht auf sicheren
Aufenthalt, Sicherheit, das Recht zu arbeiten, das Recht auf privaten
und menschenwürdigen Wohnraum hier in Apolda und wo auch immer wir uns
entscheiden, leben zu wollen.

Wir sind Flüchtlinge vom Heim Auf dem Angenspanne 3, 99510 Apolda, in
welchem mehr als 250 Flüchtlinge leben. Viele Flüchtlinge sind in dem
Heim bzw. Lager seit mehr als 3, bis hin zu 16 Jahren isoliert, ohne
Perspektive, viele haben Abschiebungsandrohungen erhalten, einige wurden
ohne Ankündigung abgeschoben. All das ist traurig….volltext:

Spendet und engagiert euch in Solidarität mit der Bewegung der
Kontoinhaberin: The VOICE
Betreff: “Unity-Protest”
IBAN: DE97 2605 0001 0000 1278 29

Kontakte in Apolda:
Dr. Aghayev Magsud, Tel.: 017622394162 |Mohammed Ahsan, Tel.: 0173

Kontakte in Jena:
Jena: Miloud L. Cherif, Tel.: 0176 32360839

Organisiert von der Thüringer Flüchtlings-Community in Apolda und Jena
The VOICE Refugee Forum Jena
Email: thevoicerefugeeforum@riseup.net | http://thevoiceforum.org
Break Deportation Network |http://breakdeportation.blogsport.de

——– English—————–

1st Refugee Unity – Community Demonstration in Apolda (Thueringen)

Date: 2nd December 2017

Time: 2pm, Place: Apolda Train station

Stop the Deportations and Stop Dublin Deportation for Freedom of

Bring back the refugees!!

We the refugees in Apolda and Thuringen in general demand the
unconditional respect for our constitutionally guaranteed rights to
human dignity. These rights include our right to secured residence,
security and safety, the right to work, the right to private and humane
housing here in Apolda or in anywhere we may chose or wish to live.

We are refugees living Auf dem Angespanne 3, 99510 Apolda, for more than
250 refugees. Many refugees are isolated in this Heim -lager already for
more than (3years to 16years) without perspectives, many are under
deportation threats, some are deported without notice of
deportation…….continue http://thevoiceforum.org/node/4421

Photo: Some activists of Refugee Community Apolda in the office of The
Voice Refugee Forum in Jena

Donate and campaign in solidarity with the refugee community movement.
The VOICE – Bank Account code: “Unity-Protest”, Kontonummer: 127829,
BLZ: 260 500 01, IBAN: DE97 2605 0001 0000 1278 29, BIC: NOLADE21GOE

Contacts in Apolda: Dr. Aghayev Magsud, Tel.: 017622394162 |Mohammed
Ahsan, Tel.: 0173 1436248 | Jena: Miloud L.Cherif, Tel.: 0176 32360839
Organized by the Apolda and Jena Refugee Community in Thueringen
The VOICE Refugee Forum Jena Email: thevoicerefugeeforum@riseup.net |
Break Deportation Network |http://breakdeportation.blogsport.de

Call for Demonstration against Food Coupons in Merseburg (5th dec)

(Deutsche Übersetzung unten)


What? Demonstration against food coupons, work ban and deportations!

When? 5th December 1pm

Where? Merseburg Bhf (Train station)

We, the group of café internationale and friends, need your support. We want to protest together against the racism of the authorities and society, especially in Sallekreis.
The effects get a old quality again. Since August of this year, the responsible try to force people (in DULDUNG) to bring their passports, with the aim in order to be able to deport them, by means of withdrawal and replacement with food coupons.

The authorities in Germany follow the idea of deporting people as much as they can, and for that they are prepared to leave behind every regular and not least moral foundation of democratic coexistence.
The area of Saalekreis is on the top in Sachsen-Anhalt.

The last few months are testimony to a procedure on the part of the foreigners authority,
from which all those who hear it can not believe that such a thing really happens. But they happen.
And who knows what they are still planning, what they are still capable of.

We don’t want to know it! It needs to stop (before)! And we will fight for the end of this institutional racism! We want to go on the streets for a solidarity society and for equal rights for all! To create a new idea of  living together, the permanently threat needs to end, so we can think and discuss about the next steps together and without fear.

Join the demonstration, join the movement, join the idea! We are looking forward to see you and your friends on the street and beyond.

LEIPZIG-SPECIAL: Friday, 1st of december, we’ll do an information event and Soli-Tresen.
WHERE? Eisenbahnstr 113b // Start: 8pm

For more information or questions or what else
fb: https://www.facebook.com/events/566877240320583/
or  https://www.facebook.com/cafeinternationalemerseburg
eMail: cafeinternationale@posteo.de
blog: cafeinternationale.wordpress.com


Was? Demonstration gegen Lebensmittelgutscheine, Arbeitsverbote und Abschiebungen

Wann? 5. Dezember 13Uhr

Wo? Merseburg Bahnhof (Treffpunkt Bahnhof)

Wir, die Gruppe um das Café Internationale und Freund*innen brauchen eure Unterstützung. Wir wollen gemeinsam protestieren, gegen den Rassismus der Behörden und der Gesellschaft, besonders im Saalekreis. Die Auswirkungen dessen werden sichtbarer, in alter bereits bekannter Qualität. Seit August dieses Jahres werden wieder mehr Menschen (die eine Duldung haben) dazu genötigt ihre Pässe zu besorgen, um sie dann abschieben zu können.

Als Sanktion für sogenannte „mangelnde Mitwirkung“an der Passbeschaffung bekommen die Menschen seit einigen Monaten ihre Leistungen in Lebensmittelgutscheinen statt Bargeld. Lebensmittelgutscheine sind die letzte mögliche Leistungskürzung, ein selbstbestimmtes Leben ist damit nicht möglich.
Die Behörden in Deutschland verfolgen das Ziel möglichst viele Menschen abzuschieben, dafür ändern sie Gesetze oder legen diese besonders restriktiv aus. Lassen jegliche Moral, wie auch demokratische Standards hinter sich. Der Saalekreis steht bei dem Thema Abschiebung mit an der Spitze von Sachsen-Anhalt.

Die letzten Monate zeugen von einem Vorgehen seitens der A***behörde, welches sprachlos macht.
Wir können nicht glauben, dass so etwas möglich ist. Doch es passiert! Und es muss aufhören, sofort!
Und dafür wollen wir kämpfen, für ein Ende des institutionelle Rassismus!

Wir wollen den Protest auch auf die Straße tragen, für eine solidarische Gesellschaft und gleiche Rechte für alle!

Um neue Idee und Wege für ein gesellschaftliches Miteinander zu versuchen,
muss mit dieser permanenten Bedrohung Schluss sein,
damit die nächsten Schritte gemeinsam und ohne Angst gegangen werden können.

Komm zur Demonstration, komm in Bewegung, bring dich ein!

Wir sehen uns auf der Strasze und darüber hinaus!

EXTRA in LEIPZIG: Am Freitag, dem 1.12.2017, wird es eine Infoveranstaltung mit Solitresen geben.
WO? Eisenbahnstr 113b (Hinterhaus) // Start: 20Uhr

Für weitere Infos, Fragen oder Anmerkungen:
fb: https://www.facebook.com/events/566877240320583/
oder https://www.facebook.com/cafeinternationalemerseburg
eMail: cafeinternationale@posteo.de
blog: cafeinternationale.wordpress.com

Demonstration at the international day against violence against woman 25.11.2017, 15:00 Hermannplatz

below: English, deutsch, kurmanji, فارسی, Türkçe, سۆرانی, polska, Español, Français, Italiano, Rusyn, português, TIẾNG VIỆT , عربى, zazaki

***Continue fighting the feminicide***
through women’s self organization and women’s self defence 25th of November, the international day against violence against women, is the expression of resistance of women around the world! Whether it is in Kurdistan or in Europewomen are organizing against the sexist mentality of domination that kills thousands of women, children and
girls on a daily basis. Whether it’s in the family, on the street, in war or persecution.
We defend ourselves,
We organize ourselves,
We are fighting for all of us. Also for those of us who are absent today, because they are locked away in the lagers
and jails. For the 25th of November we call out to all women*(or those who are imposed a certain role by the state and society) as well as Trans*, Inter* people, in all our differences to strengthen our solidarity to go beyond borders, to conquer the streets and houses and to stand together against all facets of violence – in the sence of “Ni Una  Menos”!
25.11.2017, 15 UHR

more infos: https://de-de.facebook.com/events/1998933407062815/

Flyer: https://www.dropbox.com/sh/df007y3dju2puze/AADDtuRt6W96oR0_q9kviwZwa?dl=0


Den Feminizid weiter bekämpfen
durch Frauen*selbstorganisierung
& Frauen*selbstverteidigung
Der 25. November als internationaler Tag gegen Gewalt
an Frauen* ist ein Ausdruck des Widerstandes der
Frauen* weltweit! Ob in Kurdistan oder in Europa –
Frauen* organisieren sich gegen die sexistische
Herrschaftsmentalität, die tagtäglich tausende Frauen*,
Kindern und Mädchen tötet.
Ob in der Familie, auf der Straße, im Krieg oder in der
verteidigen wir uns selbst,
organisieren wir uns selbst,
Die in den Lagern und in den Gefängnissen sind ein Teil
von uns.
Zum 25. November 2017 rufen wir alle Frauen* (oder die,
denen eine von Staat und Gesellschaft vorgedachte
Rolle auferlegt wird), sowie Trans*Inter*Personen auf, in
all unserer Vielfalt unsere Solidarität zu stärken, Grenzen
zu überschreiten, die Häuser und Straßen zu erobern
und gegen Gewalt in all ihren Facetten im Sinne von Ni
una Menos zusammenzustehen!
SAMSTAG, 25.11.2017

Bi xwerêvebirina û xweparastina jinê
emê bi berdewamî dijî qirkirina jinê
25 ê Mijdarê wek roja têkoşîna navnetewî ya dijî
şîdeta hemberî jinê buye sembola berxwedaniya jinê
ya cîhanî! Çi li Kurdistan çi li Ewrûpa tevahî jinan li
hemberî hişmendiya zayendperestî ku rojane bi
hezaran jinan, keçan û zarokan dide kuştin, xwe bi
rêxistin dike.
Ger li Malbatê be, li kolanan, di şer de an jî di dema
zilmê de be
emê xwe bi xwe biparêzin,
xwe bi xwe bi rêxistin bikin,
Yên di qampan û di girtîgehan de ne perçeyek ji me
Em bi wesîleya 25 ê Mijdarê 2017 dan de bang li
tevahî jinan dikin, bi her cûreyê piştgiriya jinê bilindtir
bikin, sînoran derabs bikin, Mal û Kolanan bikin
meydana têkoşînê û li dijî hemû cûreyên şîdetê wek
Ni una Menos hevgirtina xwe xurttir bikin.
*Em bang li hemû jinan dikin ( an jî li wan kesan dikin
ku ji aliyê dewletê an civakê ve bi rolek ve hatin
tepisandin), dîsa li wan kesan dikin ku zayenda xwe
cûda pênase dikin.
25.11.2017, Demjimêr 15, Cîhê kombûnê:
Panqartên xwe û diruşmên xwe bi xwe ra bînin!

به جنگ با فمنیساید (زن کشی و زن ستیزی)
ادامه می دهیم!
52 نوامب، روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان*، فرصتی است برای بیان مقاومت
زنان* در ستاس جهان! از آسیا تا آفریقا، اروپا تا قاره ی آمریکا، زنان* در حال
سازماندهی خود علیه تفکر و سلطه جنسیتی ای هستند که روزانه به قیمت جان
هزاران زن*، کودک و دخت* تام می شود.
چه در خانواده، چه در خیابان، چه در جنگ، و چه دربرابر تعقیبات قانونی ما زنان*
از خودمان دفاع می کنیم،
خودمان را سازماندهی می کنیم،
و خودمان تصمیم می گیریم که چگونه می خواهیم زندگی کنیم!
زنان* برای همه زنان* مبارزه می کنیم. همه آن زنانی* که امروز غایب هستند، « ما »
زنانی* که در زندان ها، کمپ های پناهندگی یا در خانه های خود محبوس شده اند.
در روز 52 نوامب ما از همه زنان* (یا همه آنهایی که نقشی معین از سوی حکومت و
جامعه بر آنها تحمیل شده)، از ترنس ها، و اینتها دعوت می کنیم تا همه بازو در بازو
حلقه همبستگی را محکمت کنیم، ورای مرزها حرکت کنیم، تا خیابان ها و خانه ها را
اشغال کنیم، و در کنار یکدیگر علیه همه مظاهر خشونت بایستیم.
هیچ زنی* تنها نیست!
زمان: 52 نوامب 1072، ساعت 3 ظهر
مکان: هرمان پلتز / برلین
شعارها و پلکاردهای خود را به همراه داشته باشید.

Kadın Öz Örgütlülüğü ve Öz savunması ile,
Kadın Soykırımına Karşı Mücadeleye Devam!
25 Kasım Uluslararası Kadına Yönelik Şiddetle Mücadele Günü,
dünyanın dört bir yanında kadın direnişinin ifadesidir.
Kadınlar, ister Kürdistan’da ister Avrupa’da olsun hergün binlerce kadını ve kız çocuğunu katleden cinsiyetçi erkek egemen zihniyete karşı her yerde örgütleniyor.
İster aile içerisinde, ister sokakta; savaşta ya da
Kendimizi savunuyoruz,
Nasıl yaşamak istediğimize kendimiz karar veriyoruz.
Her birimiz için mücadele ediyoruz, aynı zamanda
bugün kamplarda ya da hapishanelerde esaret
altında olan, aramızda olamayan kadınlar için de.
25 Kasım için bütün kadın*lara çağrımızdır, bütün
farklılıklarımızla dayanışmamızı güçlendirelim,
sınırları yıkalım, sokakları ve evleri fethedelim,
Ni Una Menos‘ ruhu ile şiddetin bütün biçimlerine karşı
bir arada duralım!
Hiç Bir Kadın* Yalnız Değildir!
25 Kasım 2017 Berlin Buluşma Noktası:
Hermannplatz Saat: 15:00
Kendi sloganlarınızı, pankartlarınızı alın, gelin!

لە هەمبەر فێمنیساید (ژن کوژی و دژە ژنی)درێژە بە تێکۆشان دەدەین
25ی نۆڤەمبەر رۆژی جیهانی تێکۆشان لە هەمبەر دژی توندوتیژی سەر ژنان، دەرفەتێکە بۆ دەربڕینی خۆڕاگری ژنان لە سەرانسەری جیهان. لە ئاسیاوە بگرە تا ئەفەریقا، لە ئەوروپاوە هەتا قارەی ئامریکا، ژنان خۆیان لە دژی زێهنییەتی و دەسهەڵاتدارێتی ڕەگەزی کە ڕۆژانە بە بەهای گیانی هەزاران ژن کچ و مناڵ تەواو دەبێت.
چ لە بنەماڵە دا، چ لەسەر شەقام، و چ لەهەمبەر ڕاونانە یاساییەکان دا
خۆمان دەپارێزین.
خۆمان بە ڕێکخستن دەکەین.
و خۆمان بڕیار دەدەین کە چۆن ژیان بکەین.
ئێمەی ژنان بۆ هەموو ژنان تێکۆشان دەکەین. هەموو ئەو ژنانەی کە ئەوڕۆ لێرە نین، بۆ هەموو ئەو ژنانەی ئەوڕۆ یان لە گرتووخانەکان، یان کەمپەکانی پەنابەران و یان لە ماڵەکانی خۆیان دا دەستبەسەر کراون.
لە ڕۆژی 25ی نۆڤەمبەر دا لە هەموو ئەو ژنانە (تەنانەت هەموو ئەوانەی کە ڕۆڵێکیان لە لایەن حکومەت یان کۆمەڵگا بە سەر دا سەپاوە)، لە ترەنسەکان و ئینتێرە کان بانگهێشت دەکەین تا هەموو قۆڵ لە قۆڵی یەکتردا حەڵقەی یەکگوتوویی پتەوتر بکەین لە سەروی سنوورەکان بجوڵێینەوە هەتا هەموو شەقامەکان و ماڵەکان بگرین و لە هەمبەر هەموو لایەنێکی توندوتیژی بوەستینەوە.
هیچ ژنێک بە تەنیا نیە’
کات: 25ی نۆڤەمبەر کاژێر:
شوێن: Hermanplatz Berlin
تکایە دروشم و پلاکاردەکانی خۆتان لەگەڵ خۆتان بێنن.



Zwalczamy Kobietobójstwo
poprzez samoorganizację i
samoobronę kobiet
25 listopada, czyli Międzynarodowy Dzień Przeciwko
Przemocy Wobec Kobiet jest wyrazem oporu kobiet na
całym świecie! Czy w Kurdystanie, czy w Europie –
kobiety organizują się przeciwko rządzącej
seksistowskiej mentalności, która codziennie zabija
tysiące kobiet, dzieci i dziewcząt.
Czy to w rodzinie, na ulicy, na wojnie lub w przypadku
bronimy się,
organizujemy się,
Walczymy za nas wszystkich*e. Także za tych, którzy*e
nie mogą tu być, ponieważ są zamknięci w więzieniach i
W dniu 25 listopada 2017 r. Wzywamy wszystkie kobiety*
do wzmocnienia naszej solidarności w całej naszej
różnorodności, do przekraczania granic, do podboju
domów i ulic oraz do stawienia czoła przemocy we
wszystkich jej aspektach w duchu NiunaMenos!
* Wzywamy wszystkie kobiety (lub te, którym ta rola
narzucona została przez
państwo i społeczeństwo), jak również osoby trans *,
inter *, lub queer.
25.11.2017, 15:00

Seguir combatiendo el feminicidio
através de autoorganización y
autodefensa de mujeres*
El 25 de noviembre cómo día internacional en contra de
la violencia de género es una expresión de la resistencia
mundial de mujeres!
Si en Kurdistán o en Europa – mujeres se están
organizando en contra de la mentalidad de dominación
sexista, la cuál mata a miles de mujeres* y niñ@s todos
los días.
Si en la familia, en las calles, en la guerra o en la
Nos defendemos nosotras mismas,
Nos organizamos nosotras mismas,
Las que están en los Lager (Campamentos de
Refugiad@s) y en las cárceles son una parte de
Para el 25 de noviembre 2017 convocamos a todas las
mujeres* (o a las cuales el estado o la sociedad impone
un papel predefinido), así como a personas Trans*Inter*,
de reforzar nuestra solidaridad con toda nuestra
diversidad, de traspasar fronteras, de conquistar las
casas y las calles y de unirse en contra de la violencia en
todas sus facetas en el sentido de Ni una Menos!
25.11.2017, 15 HRS

Continuons à lutter contre le fémicide
avec l’auto-organisation et
l’autodéfense des femmes*
Le 25 novembre est le jour international contre la
violence contre les femmes* et aussi expression de la
résistance globale des femmes*! Du Kurdistan à l’Europe
– les femmes* s’organisent contre la mentalité de
domination sexiste qui tue des milliers de femmes*,
enfants et filles* chaque jour.
Que ça soit en famille ou dans la rue, en guerre ou
Nous nous défendons,
Nous nous organisons,
Nous luttons pour toutes*. Aussi pour celles* d’entre nous
qui aujourd’hui sont absentes* parce-que enfermées*
dans les lagers et les prisons.
Le 25 novembre on appelle toutes* femmes* (ou qui est
forc* dans un certain rôle par l’Etat et la société) et tous
gens Trans* et Inter* en toute notre diversité à renforcer
notre solidarité, à surpasser frontières, à conquérir les
rues et les maisons, à rester unies* contre la violence
contre les femmes* en toutes formes. Ni una menos !
Pas une* de moins !
25.11.2017, 15HEURES

Continuiamo a combattere i femminicidi
con l’auto-organizzazione e l’autodifesa di
noi donne*
Il 25 novembre é la giornata internazionale contro la
violenza sulle donne* e espressione della resistenza
delle donne* a livello globale! Dal Kurdistan
all’Europa – donne* si organizzano contro la
mentalità di dominio sessista che ogni giorno uccide
migliaia di donne*, bambin* e ragazze*.
Sia a casa che in strada, in guerra o perseguitate,
Anche quelle* nei campi e nelle prigioni sono parte di
Il 25 novembre chiamiamo tutte* le donne* a
rinforzare la nostra varietà, la nostra solidarietà, a
oltrepassare confini, a conquistare le strade e le
case, a stare unite contro la violenza sulle donne in
tutte le sue forme. Ni una menos! Non una di meno!
*Invitiamo tutte le donne (o chi viene forzat* in
questa posizione dallo stato e la società), trans*,
persone intersex e queer.


Борьба с Фемицидом продолжается через самоорганизацию женщин и женскую самозащиту
25-го Ноября, Международный День Борьбы за Ликвидацию Насилия в отношении Женщин, выражающий сопротивление женщин по всему миру!
Будь то в Курдистане или в Европе -женщины самоорганизуются против сексистского менталитета доминирования, который убивает тысячи женщин, детей и юных девушек ежедневно.
Будь то в семье, на улице, на войне или во время преследования,
Мы защитим самих себя,
Мы само-организуемся,
Мы боремся за всех нас. А также за тех из нас, кто отсутствует сегодня, потому что они заперты в лагерях и тюрьмах.
25 Ноября мы призываем всех женщин *, во всем нашем многообразии, укреплять нашу солидарность, пересекающую границы, завоевывать дома и улицы и стоять вместе против всех форм насилия – в понимании ” Ni Una Menos”!
*Мы призываем всех женщин (или тех, на кого возложена соответствующая роль государством и обществом) а также Транс*, Интер* и квир людей.

25.11.2017 место сбора: U-Bahn Hermannplatz в 14-00.

Приносите Ваши лозунги и плакаты с собой!

25.11.17 dia Internacional da Nãoviolência
Contra a Mulher
Em combate ao feminicídio — através da autoorganização
das mulheres e da autodefesa das
O dia 25 de novembro como dia internacional da Nãoviolência
Contra a Mulheres é uma expressão da
resistência das muheres em todo o mundo!
Seja no Curdistão ou na Europa — as mulheres se
organizam contra a mentalidade do governo sexista que
mata milhares de mulheres, crianças e meninas todos os
dias. Seja na família, na rua, na guerra ou por
perseguição politica.
Nos defendemos!
Nos organizamos!
Nós lutamos por todas nós. Também por aqueles que
não estão aqui,
porque estão nas prisões e nos campos de refugiadas.
No dia 25 de novembro de 2017, pedimos a todas as
mulheres * para fortalecer nossa solidariedade em toda a
nossa diversidade, atravessar as fronteiras, conquistar
as casas e as ruas e enfrentar a violência em todas as
suas facetas, levando a frente a campanha
* Chamamos todas as mulheres (ou aqueles a quem é
imposta uma função destinada pelo Estado e pela
sociedade), bem como pessoas trans * inter * queer.
25.11.2017, 14:00hs

Phụ nữ tự tổ chức và tự bảo vệ – tiếp tục cuộc đấu tranh chống bạo hành sát hại phụ nữ

Ngày Quốc tế Chống Bạo hành Phụ nữ 25 tháng Mười Một là một hình thức thể hiện cuộc phản kháng của phụ nữ toàn thế giới! Ở bất kỳ đâu, từ Kurdistan đến châu Âu, phụ nữ tự tổ chức chống lề thói thống trị kỳ thị nữ giới, khiến hàng ngàn phụ nữ, trẻ em và bé gái bị sát hại mỗi ngày.
Trong gia đình, ngoài đường phố, trong chiến tranh hay trên đường chạy nạn,
chúng ta hãy tự bảo vệ,
chúng ta hãy tự tổ chức,
Những chị em trong các trại giam và nhà tù là một bộ phận của chúng ta.
Nhân ngày 25 tháng Mười Một 2017 chúng tôi kêu gọi toàn thể phụ nữ (hoặc những ai bị nhà nước và xã hội áp đặt một vai trò định sẵn), cũng như tất cả những người chuyển giới và lưỡng giới, hãy tăng cường sức mạnh đoàn kết mọi mặt đa dạng của chúng ta, hãy vượt qua các ranh giới, hãy chinh phục nhà cửa và đường phố và sát cánh chống mọi biểu hiện bạo lực theo tinh thần của phong trào Ni una Menos!

مواصلة النضال ضد قتل النساء
من خلال التنظيم الذاتيّ للنساء ودفاع النساء عن أنفسهن
يصادف يوم السبت، 25 تشرين الثاني/ نوفمبر، اليوم العالمي ضد العنف ضد النساء، وهو يوم للتعبير عن مقاومة النساء حول العالم!
في كردستان أو في أوروبا، ينظمن النساء أنفسهن ضد العقليّة الذكوريّة المهيمنة والتي تقتل آلاف النساء، الأطفال والفتيات يوميًا.
سواء كان ذلك في العائلة، الشارع، في الحرب أو تحت الاضطهاد.
نحن ندافع عن أنفسنا،
نحن ننظم أنفسنا،
نحن نقرر لأنفسنا كيف نريد أن نعيش!
نحن نناضل من أجلنا جميعًا، وأيضًا من أجل الغائبات اليوم لأنهن يقبعن خلف القضبان والمعتقلات.
تحت عنوان “ليس هنالك نساء* وحيدات!” ولا يوجد نساء* وحيدات،
نناشد جميع النساء* (أو أولئك اللواتي يفرضن عليهن أدوار معيّنة من الدولة والمجتمع)، كذلك المتحولات جنسيًا*، الخنثوي*، الأحرار جنسيًا* (والأشخاص الذين لا ينتمون للتصنيفات الجنسيّة المعياريّة).
يوم السبت 25.11.2017 برلين، مكان اللقاء: U BAHN HERMANNPLATZ
السّاعة 14:00
احضرنَ معكن شاراتكن ولافتاتكن!


Qet ju cênîye tenya nîya!

bi xosazîye û xoparêznayene duştê qirkerdişê cênîyan de têkoşine bidewamnîme!
25ê Payize roja şîdetê duştê cênîyan ya şarmîyankîye îfadeyê xoverdayişê cênîyan yê çarawêlê dinya wo.
Ha Kurdistan de, ha Ewopa de bo, bi hezaran cênîyî her roj duştê qirkerdişê cênîyan û kênan hetê zîhnîyetê camêrdîyo cisnkî yê serdestî xo organîze kenê.
Ha zereyê kêyî de, ha teber ra, ha ceng de, ha binê îşkence de ma xo parêznenîme, xo organîze kenîme, qerarê toşezê ciwîyena xo ma bi xo danîme.
Ma seba her juyê şima, yê ke ewro kampan de rê, ya kî girewtgehan de binê esaretî de rê, ma mîyan de nîyê kî têkoşine danîme.
25ê Payize de seba cênîyan pêroyîne vengdayişê man o, bi cîyatîyanê xo pêroyîne jubînî destegkerdişê xo bikerîme berz, sîndoran birijnîme, kolonan û kêyan fet bikerîme.
Bi royê “Ni Una Menos” duştê şîdetê her toşeyî tê lewe de bivinderîme.
Qet ju cênîye tenya nîya!
25ê Payize 2017 jubînî sahate 14:00 de Hermannplatz de bivînîme.
Slogananê xo, pankartanê xo bigêrê, bêrê!


Die SCHWARZE COMMUNITY IN DEUTSCHLAND lädt alle Schwarzen Organisationen, Gruppen, Initiativen und Einzelpersonen und ihre FreundInnen und UnterstützerInnen zu einer bundesweiten Demonstration vor der libyschen Botschaft in Berlin ein, um das sofortige Ende der Versklavung, des Verkaufs, der Vergewaltigungen und Tötungen von Schwarzen Menschen in Libyen zu fordern.

Datum und Uhrzeit: Samstag, 25. November, 13:00-15:00 Uhr
Ort: Podbielskiallee 42, D-14195 Berlin



Infos und Kontakte: Mouctar (0163-1381544), Castro (0177-1761772), Ali (0157-59177744)

Gerne an eure Mitglieder und FreundInnen weiterleiten und Bescheid sagen, ob ihr als MitveranstalterInnen oder UnterstützerInnen bzw. Sponsor genannt werden wollt



The BLACK COMMUNITY IN GERMANY invites all Black Organizations, Groups, Movements and Individuals and their Friends and Supporters to a Nationwide Demonstration at the Lybian Embassy in Berlin to Demand the Immediate End of the Enslavement, Selling, Rapes and Killings of Blacks in Lybia.

Date and Time: Saturday, 25 November, 13:00

Location: Podbielskiallee 42, D-14195 Berlin



Info and Contacts: Mouctar (0163-1381544), Castro (0177-1761772), Ali (0157-59177744)

Please, forward to your members and friends, and let us know if you want to be mentioned as Co-Organizer, Supporter or Sponsor



La Communauté Noire en Allemagne invite toutes les Organisations, Groupes, Mouvements et Personnes Noir/es et leurs Ami/es et Soutiens à une Manifestation Nationale à l’Ambassade Lybienne à Berlin pour exiger l’Arrêt Immédiat de l’Esclavagisation, la Vente, des Viols and des Meurtres des Noir/es en Lybie.

Date et Heure: Samedi, le 25 Novembre, 13:00

Lieu: Podbielskiallee 42, D-14195 Berlin



Infos et Contacts: Mouctar (0163-1381544), Castro (0177-1761772), Ali (0157-59177744)

SVP, faites suivre à vos membres et ami/es et dites-nous si vous voulez être mentionné/es comme co-organisateurs/trices, soutiens ou Sponsors.



Black Nation in Babylon-Germany

Black Study Group Hamburg

Lampedusa in Hamburg

Initiative in Gedenken an Oury Jalloh

Africa United Sports Club e.V

Zentralrat der afrikanischen Gemeinde in Deutschland

Dachverband der Ivorischen Community in Deutschland

Ivorische Diaspora Hannover

Kamerunischer Frauenverein Hamburg

Gemeinschaft der Burkinabé in Hamburg

Guinea Frauenverein

The Voice Refugee Forum

Asmaras World Refugee Support

Kamerunische Gemeinde Stuttgart

Black Lives Matter Berlin

camarades panafricaines (Oldenburg)

ISD Rhein-Neckar

PEACE (Peer Exchange of African Communities for Empowerment)

African Home Hamburg


Tschobé for Freedom

Lessan e.V.

African Communities of Hamburg

Alafia e.V.


“Skorpion” – Verein für Asiatische Kampfkünste e.V.

Protest Gegen Abschiebung

Another group of our friends are being deported to Afghanistan on 24. October from Leipzig/Halle airport. Aghanistan is a war ridden, unsafe country. Deportation of people who seek for asylum to war zones to expose them to death and letting them to be killed there, is indeed a war crime and genocide.

Therefore “Zendegi – Kein Abschiebungen nach Afghanistan“, a campaign against all the deportations to Afghanistan, in cooperation with political activists and politician who fight for refugees rights, decided on organizing a protest in city of Leipzig in Saxony against deportations.

We – Zendegi campaign activist – are aware with only a protest or a demonstration we can not stop the deportations. But we know to make any changes to be happened, we have to rise our voices and find a way to open this dialogue in German society.

The fight against deportations is a difficult, time taking fight. On one side is German government and growth of fascism, on the opposite side we refugees who have nothing but our power of our unity.

The campaign, Zendegi-Kein Abschiebungen nach Afghanistan, asks you to join the campaign and along side other people from other nationalities, with hope, hocetion, and patience, take part in the anti-deport protest on October 21. at 14:00 o’clock.

Important points:

  • The campaign, Zendegi-Kein Abschiebungen nach Afghanistan, is created/formed around and is active against against deportations to Afghanistan, believes no deportation should in any case take place to any country.
  • The campaign is concerned with human dignity and equality of people from different nationalities or ethecities, and is against racism, ethnic discrimination and racial slurs.

During the camp there are going to be different programs

  •  standing rally with speeches from non-citizen activists and anti-deport activists
  •  different workshops with the themes on asylum and deportation
  •  consultation sessions hold by asylum advisors
  •  open dialogue sessions with citizens
  •  open dialogue sessions with non-citizens on asylum issues




  • For more information on the action and the program, please check out the Facebook page of the campaign




در تاریخ ۲۴ اکتبر ۲۰۱۷ تعدادی دیگر از عزیزانمان از میدان هوایی شهر لایپزیک به افغانستان دیپورت خواهند شد.

افغانستان کشوری جنگ‌زده و ناامن است و دیپورت پناه‌جویان به مناطق جنگی و قرار دادن آنان در معرض کشتار، نسل‌کشی و حملات تروریستی جنایت جنگی محسوب میشود.

به همین منظور کمپین زندگی که علیه دیپورت به افغانستان فعالیت میکند، با یاری تعدادی از فعالین سیاسی و سیاست‌مداران مدافع حقوق پناه‌جویان تصمیم به برگزاری یک تحصن علیه دیپورت در شهر لایپزیک واقع در ایالت زاکسون(sachsen) دارد.

بی‌شک ما فعالین کمپین زندگی از ناممکن بودن توقف دیپورت‌ با یک تظاهرات یا تحصن آگاهیم اما چاره را در بلند کردن صدای اعتراضمان و ایجاد گفتمان سیاسی در جامعه آلمان می‌بینیم.

مبارزه با دیپورت مبارزه‌ای است که نیاز به زمان دارد و بسیار دشوار است. در یک طرف دولت آلمان و فاشیسم در حال گسترش قرار دارند و در طرف مقابل ما پناه‌جویان که جز قدرت اتحادمان چیزی نداریم.

کمپین زندگی از شما دعوت میکند که تا با امید، اتحاد، صبروشکیبایی بهمراه دیگر ملیت‌ها علیه دیپورت به افغانستان و تمام کشورها در روز شنبه ۲۱ اکتبر ساعت ۱۴ شرکت کنید.


  • کمپین زندگی تمرکز خود را علیه دیپورت به افغانستان قرار داده است اما اعتقاد دارد که دیپورت به هیچ کشوری نباید انجام شود.

  • کمپین زندگی فرامرزی می‌اندیشد و فارغ از قومیت و ملیت تمامی انسان‌ها را عزیز و شریف میپندارد و علیه هرگونه نژادپرستی و تبعییض قومیتی و توهین نژادی است.

در طول مدت تحصن برنامه‌های زیر در محل تحصن برگزار خواهد شد


سخنرانی از سوی فعالین ضد دیپورت و فعالین پناه‌جویی

ورکشاپ‌های مختلف با موضوعات پناه‌جویی و دیپورت

جلسات مشاوره برای پناه‌جویان توسط متخصصین امور پناه‌جویی

جلسات گفتگو با شهروندان آلمانی

جلسات گفتگو با پناه‌جویان در مورد مسائل پناه‌جویی

برای اطلاع از زمان و تغییرات احتمالی در برنامه‌ها لطفا فیسبوک کمپین زندگی را دنبال کنید



Nach G20 – ein Abend über Repression & Bewältigung

Die Proteste gegen den G20-Gipfel sind vorbei, die staatliche Repression dauert an. Prozesse starten, hohe Strafen werden verhängt, die erlebte Polizeigewalt ist noch nicht verdaut. Gleichzeitig werden linke Haus- und Medienprojekte sowie Geflüchtete stärker kriminalisiert denn je.

In einer solchen Situation wollen wir zum Austausch von Repressionsbetroffenen einladen.
Was können wir von dieser Leistungsschau des autoritären und repressiven Staates mitnehmen? Welche Herausforderungen kommen auf uns zu und wie können wir sie auch in Zukunft bewältigen?

Der freie Journalist Sören Kohlhuber war vor Ort und analysiert in seinem Vortrag die Leistungsschau des autoritären und repressiven Staates. Er wird berichten, wie er die Situationen erlebt hat und gibt sein Fazit.

12.10. Wipplingerstraße 23, 1010 Wien


ab 17:00 Open Space: wir schreiben Postkarten an Repressionsbetroffene, die in Haft sitzen

ab 19:00 startet der Vortrag „G-20 Gipfel der Repression“ von Sören Kohlhuber –> https://soerenkohlhuber.wordpress.com/

Es wird veganes Essen & Solicocktails geben.
Die Veranstaltung ist bis nach dem Vortrag rauchfrei.

Eine Veranstaltung von Freedom Not Frontex: Vienna & Freund_innen.

★ Die Veranstaltungen finden im Rahmen der Kritischen Einführungstage an der Uni Wien statt. Mehr Infos und das vollständige, laufend aktualisierte Programm findet ihr auf: https://krituni.noblogs.org/

Die Veranstaltung findet in der W23 statt. Mehr Infos: http://www.wipplinger23.org/

Leider ist die W23 das Gegenteil von barrierefrei: Sie ist nur über steile Treppen zu erreichen und auch die WCs sind nicht rolli-tauglich. Wir können dafür keine befriedigende Lösung anbieten. Nicht-bauliche Barrieren bemühen wir uns abzubauen (z.B. sprachlicher Art), müssen aber zugeben, dass wir dabei auf Ressourcen-Grenzen sowie auf Barrieren in unseren Köpfen stoßen. Wenn der Zugang für euch schwierig ist, bitten wir euch, mit uns in Verbindung zu treten, damit wir uns gemeinsam Möglichkeiten überlegen können: freedomnotfrontex@systemli.org

At the most of our events the main language is German. If you would like to have an English translation during the evening just ask the people behind the bar and they will look for potential translators.

Von Genua nach Hamburg – Repression und Gipfelproteste

 Veranstaltung im Rahmen vom Queer
Wann? Mittwoch, 21.06.2017 19:00

Wo? Wipplingerstrasse 23, 1010 Wien

Die Mobilisierung gegen den G20 Gipfel in Hamburg ist im vollen Gange. Zu diesem Anlass möchten wir einen Überblick über die Repression vergangener Gipfelproteste im Hinblick auf den kommenden G20 Gipfel in Hamburg geben. Besonders möchten wir die Gewaltexzesse der Polizei gegen Demonstrant*innen im Zuge des G8 Gipfels in Genua im Jahr 2001 thematisieren. Auch für Hamburg sind zahlreiche Repressionsmaßnahmen geplant. Einen Schwerpunkt legen wir auf die politischen Implikationen sowie die Nachwirkungen von Repression auf einen selbst sowie die Bewegung.

Nach einem inhaltlichen Input wird es einen passenden Film mit Nachbesprechung geben.


24. -26. Juni 2016 @ ÖH Bundesvertretung (Taubstummengasse 7-9, 1040 Wien)

„Staats-Gewalt“ – Workshop-Wochenende zu Repression, Polizeigewalt und der Kriminalisierung von Lebensformen

Das Referat für Menschenrechte und Gesellschaftspolitik lädt zum Workshop Wochenende über Kriminalisierung von antifaschistischen Protesten, rassistische Polizeikontrollen und der Verschärfung des Suchtmittelgesetzes, zu Fluchthilfe und der Kriminalisierung von Migration und Lebensformen.

FREITAG 24. Juni
Freedom not Frontex:
Kriminalisierung von (antifaschistischen) Protesten – Einführung in das Thema Repression und gemeinsames Erarbeiten von Gegenstrategien
(mehr …)


OVER THE FORTRESS from 30th of May to 05th of June

source: linksunten

– Call for action below – On Tuesday, 24.05.16, parallel to the World Humanitarian Summit in Turkey, the eviction of Idomeni camp officially began. In many ways, a forceful eviction began weeks ago. Idomeni has long been subject of structural violence from both police and state policies, which have slowly but continuously dismantled the camps aid-structures.

Idomeni (mehr …)