VROUWEN VAN WIJ ZIJN HIER KRAKEN VOOR HUN VRIJHEID

30052327_1723282081060484_8565958735366132180_o

Zondag 27 mei 2018 hebben de vrouwen van ‘We are Here’ vluchtelingen collectief intrek genomen in het  pand aan de Tommaso Albinonistraat 5. Dit kantoorpand stond al vele jaren leeg. Na de ontruiming in april van het vorige onderkomen aan de Burgermeester Roëllstraat was de noodzaak na 7 weken zonder huis zeer hoog om nieuwe woonruimte te vinden. De groep grijpt het moment aan om de urgentie voor een 24-uursopvang te benadrukken en ook duidelijk te maken wat er nodig is om een succesvolle opvang te realiseren.

Al bijna 6 jaar voert het  ‘Wij zijn hier’ collectief een strijd voor een ander asielbeleid en een normaal leven met basale mensenrechten. ‘De situatie de afgelopen jaren heeft ons en vele anderen veel energie gekost. Wij vragen daarom de toekomstige gemeenteraad om de aankondigde 24-uursopvang zo spoedig mogelijk te realiseren. Een 24-uursopvang waar wij de nodige rust en veiligheid kunnen vinden en kunnen werken aan onze toekomst in de Nederlandse samenleving’, aldus Raaho uit Somalië.

De vrouwen van Wij Zijn Hier (afkomstig uit Somalië, Eritrea en Ethiopië) willen benadrukken dat zij de 24-uursopvang mede vorm willen geven. ‘Het is belangrijk met ons te praten in plaats van over ons’. Er is inspraak nodig van de mensen waar de opvang voor bestemd is, anders wordt het nooit succesvol. Voor zowel de mensen zonder verblijfspapieren die al vele jaren rondzwerven in Amsterdam, als voor de gemeentepolitiek staat er veel op het spel om deze nieuwe 24-uursopvang te laten slagen. Voor de groep betekent 24-uursopvang een belangrijke stap richting een normalere manier van leven. De vrouwen vragen de gemeente en uitvoerende instanties oprecht met hen in gesprek te treden. ‘Samen kunnen we de situatie die al veel te lang duurt oplossen’ zegt Maria uit Ethiopië.

Opvang die leidt tot rust en oplossingen, houdt het volgende in:

• degelijke juridische bijstand in de verblijfrechtprocedure.
• zelfstandige woonruimte met privacy en mogelijkheid om zelf te koken.
• duur van de opvang gericht op oplossing van individuele situaties.
• geen camera’s en minimale bewaking van de locatie.
• begeleiding op maat, goede voorlichting en uitleg.
• geen gedwongen DT&V trajecten.
• toegang tot gezondheidszorg.
• toegang tot de arbeidsmarkt.
• Amsterdams Burgerschap.
• wat we zelf kunnen, doen we graag zelf; geen hospitalisatie.

Het is nog niet duidelijk wanneer de 24-uursopvang open zal gaan. De groep hoopt voorlopig op de nieuwe plek te kunnen wonen en neemt contact op met de eigenaar om hierover in gesprek te gaan.

WE ARE HERE 2018-04-15 16:13:05

pim fisher geeft een lezing over de juridische strijdt voor wij zijn hier, 1 september 2017

pim fischer geeft een lezing over de juridische strijdt voor wij zijn hier, 1 september 2017

Around 2 times a year, Pim Fischer gives a lecture to bring everyone up to date on his work for the refugees on the street in the battle for unconditional, humane shelter. On April 17 he is giving another lecture as a follow-up of the one on September 1, 2017.

Last September 5 at the celebration of 5 years We Are Here, I spoke and summarized Pim’s speech. It was not published because it contains some of the strategy he would be using in his coming cases. Now, with Pim’s approval, my very simplistic look at 2 branches of the Dutch legal system that the refugees are coming into contact with as an aid to the coming lecture.

 

Kathy Arnold

kathy arnold op het 5 jarig jubileumfeest van wij zijn hier

kathy arnold op het 5 jarig jubileumfeest van wij zijn hier

There are 2 kinds of legal systems in Holland. One which deals with criminal law (and private law – but I won’t go into that) and one which deals with public administration – bureaucracy. There are 2 different courts, different means of appeal, and different high courts. The Raad van State, where one ends up for instance with an appeal on asylum. And the other, the Centrale Raad voor Beroep.

Through the past decades, I have watched Holland become a complicated and paralyzing bureaucracy. Why? Control. It is a system to control the people behind the mask of helping the people. And it is used to hide behind when it doesn’t work. “You see this? It says here that bla, bla, bla, and that’s what we’re doing, so it’s okay.” It’s also designed to be so blood-curdlingly complicated that no mere mortal can ever fight their way through it.

The circle or chain of asylum law falls under the Ministry of Justice system, not the public administration system. On paper, Holland has created a perfect system in which refugees are covered from beginning to end whether they get asylum or not. If they are refused, they have to leave the country within 28 days. If they can’t leave, they go to VBL’s – locations where they may stay for a maximum of 12 weeks before they leave the country.

For those who really can’t leave, there is the Buitenschuldverklaring – a residence permit for those who cannot leave here because of circumstances out of their own control and demands that the person is documented in the country of origin. One result of the chain was that city governments were forbidden to give shelter to refugees who had been refused asylum, because this was taken care of in the asylum chain.

We know that it doesn’t work, that’s why we are here today. Because of the gap in the asylum chain. The asielgat. Hundreds, if not thousands, of people who are refused asylum and can not return to their countries are thrown into the streets.

When WAH started a protest here in the garden in Amsterdam (and they were not the first as there were the tent protest camps in Ter Apel before that) and then moved to the Notweg in Osdorp, the problem of the gap in the asylum system became nationally visible and known for the first time.

Under the auspices of the Raad van Kerken – the council of churches – a complaint was made to the European Commission of Social and Human Rights. They came with an Immediate Measure telling the Netherlands that it had to:

Adopt all possible measures with a view to avoiding serious, irreparable injury to the integrity of persons at immediate risk of destitution, through the
implementation of a co-ordinated approach at national and municipal levels with a view to ensuring that their basic needs (shelter, clothes and food) were given. The absolute beauty of this was that it applies to national AND local governments. This meant that local government – city councils were allowed to have shelters, and even medical shelter, for undocumented people. And it was for unconditional emergency help.

I am going to skip a lot of steps, hiccups, and downright defeats along the way except to say that the person fighting for this in the courts is Pim Fischer. Pim Fischer is a lawyer in public administration law. Public administration law is for governments – local, regional, provincial, and national – which has rules for how they act towards people. And although the Immediate Measure looked very positive in the beginning, the civil servants, to whom those rules apply, managed to wriggle out of doing the obvious and left many people in a still demeaning, degrading, and life-threatening position.

Pim and the Council of Churches took the government to the European Court concerning the VluchtGarage – a parking garage where a large number of people were living in absolutely disgusting conditions. The European Court came out with a horrifying decision. Because government had taken action and was neither inactive nor indifferent to the situation, these people were not being treated inhumanely. There is an expression: The road to hell is paved with good intentions. The Netherlands was on the road to hell and that’s okay by the European Court.

At almost the same time, the Dutch government decided that there is general shelter for people who are undocumented – the VBL’s – and the city councils should again not provide shelters because they already exist. So, no more money from the Hague to the city councils for shelter.

More than a year ago, Pim called a group of us together to explain a new strategy in a situation where it seemed that all routes through public
administration law had been shut down legally. People were going to go, one by one, to Ter Apel to ask for shelter. One and a half years later, 70 people have requested shelter at the VBL. The first to go in March 2016 was told: Go, go away, you! The last was refused the following August. And not one person in between had gotten shelter there.

And so started the appeals through the justice system to the high court, the Raad van State. And the decision in July of this year was quite extraordinary. Although the court said that it was all right to have conditional help (boo hiss) and in this case, the condition is to participate in a possible return to the country of origin, it put rules and limits into place for participating.

DT&V – the department for returning people – is part of the asylum chain. They say: “we don’t make the decision. That was decided by a different department in the chain.” They run the VBL’s and their practices are morally reprehensible and strangely enough without all the rules and bureaucracy that most government departments have. Their job is to just do it. And there are no limits. Someone can be presented to an embassy 40 times. If the embassy doesn’t respond, it’s the fault of the refugee because he or she didn’t try hard enough. Not only do the refugees have to participate in returning, they have to want to. (mind control) So if it doesn’t work, the refugee didn’t really want it to, his fault. If a person can prove something isn’t possible, DT&V come up with new demands. There are no time limits. If there were, you could complain for
instance through the public administration route if it took too long. But in this, DT&VV are protected by a total lack of rules.

So the high court has now ruled that the State Secretary of Justice (the boss of DT&V) has to motivate per individual and the individual’s realistic chances of leaving – considering the person and the country – what the refugee concretely and realistically has to do to cooperate to get conditional shelter. If shelter is refused, this has to be motivated by the State Secretary. And if the refugee has done everything on the list and still cannot leave, then a decision should be made and motivated that this person is still here and can not leave because of circumstances beyond his control. The burden of proof is now on the State Secretary, not the refugee.

Some people are calling this a Buitenschuldverklaring, but this is wrong. It is a new back door to the same result. There will have to be a new name for it. I personally like Omstandigheidsvergunning – a permit due to circumstances. But it opens up the possibility for many undocumented people to finally be able to get decent shelter, and after a time, a residence permit.

The next step is to hold the government to this promise. Practically speaking, one goes to apply for shelter. You receive a list of conditions on paper that you have to meet. But these conditions must be reasonable and personally realistic to you. If they’re not, you can make an official complaint. If they are reasonable and realistic such as Go to the IOM for statement on returning and Go to your embassy, then you do it. When it is proven impossible to return, you should be allowed to stay. You will need help. You will need witnesses. You can use a lawyer for complaints or appeals. It won’t be easy, but nothing ever is. There are going to be test cases soon so we’ll keep our fingers crossed. It has always been the goal of the people from We Are Here to get residence permits. We are not only asking for emergency help, but also a solution. By way of a detour through emergency help, the high court has now put a proper form of a residence permit due to circumstances beyond one’s control onto the agenda.

WIJ ZIJN HIER persconferentie

hand-a5-300dpi-2klein

 

Beste aanwezigen,

Bedankt voor jullie komst. Mijn naam is Khalid, ik ben de woordvoerder van We Are Here aan de Rudolf Dieselstraat. Ik zal de conferentie in het Engels vervolgen zodat het ook te begrijpen is voor mensen in het buitenland.

We have invited you here today to tell you our story. The past few weeks there has been a lot of negative media attention about our presence in this neighborhood. So we want to explain to you the circumstances that led us up to this point and why we are here.

Rita Verdonk and Fred Teeven decided that there should be an example made of certain refugees. This was done to discourage other refugees of coming. We are the product of this policy. But people are not products. Nor are we experimental ground to test your political theories on. We are human beings who deserve a life. Just like everybody else in this country and in the world.

We are not “uitgeprocedeerd.” In fact, we are in the so-called asylum gap. This gap was created by the politics of this country. When somebody comes to the Netherlands. This country has to honor the asylum request of that refugee. But in practice, the IND does not do that. They do not honor the asylum requests.

Sometimes we cannot get ‘status’ because the IND attempt not to believe our reasons for fleeing our countries. And sometimes the IND does not take enough time to study one’s procedures. But then also they cannot send us back. And we cannot ask for asylum in another country because of the Dublin convention which was corrupted by the European immigration system. Adding to this, anybody who has been here for 17 years or less has missed out on the general pardon of 2006. This general pardon was a failure because of its selective nature. So we are stuck here.

The Mayor and the city council of Amsterdam decided that refugees in the asylum gap do not get 24-hour shelter. They also do not want more refugees to come. So we had to find solution for ourselves.

In the past 5 years we have done all the work ourselves without any help from the government. We are activists who fight for our story to be heard. We are theater-makers who show our story on the stage. We are photographers who tell our story with pictures. We are DJs, chef-cooks, carpenters, teachers. We are story-tellers. And now we tell you our story. We have all these talents and we left our homes to look for safety. We can use our qualities to help make this country better.

Now we attempt to explain the inhuman conditions that the Dutch government forced on us for the past 17 years, and we want to change the public opinion on the whole situation in general. But also address the negative media attention which feeds this public opinion and therefore our inhuman treatment.

It was okay for you to accept that we live in extremely cold and inhospitable conditions in the abandoned church or on the streets. But you do not accept when we find a better place to live. We did not come to the Netherlands or to this neighborhood to cause problems for people. We came here to find a safe life for ourselves.

We came to work together with the neighborhood and create a nice place for us to live but also for the people who are already here. I believe that with last Saturday’s open day we achieved this cooperation. We had a beautiful day that caused many new friendships. But still the media was negative.

We would like to express our disappointment about the fear that has been created around us through the media. The impact of this negative coverage has led to right-wing people coming to our street, burning our banners and threatening the safety of our entire neighborhood. We believe the media to have been a central culprit in this and we want to call them out on it.

We hope that this press conference has clarified our situation in this neighborhood, in this country and in this world. We have faith that the media will not continue their fearmongering any longer and we hope that together we can think of a solution to our problem. Because soon another 150 people from other We Are Here groups in the city will also be evicted and put on the street. Just like the eviction of the women’s group past Tuesday. This
situation cannot go on any longer.

We call for the Dutch government to change their immigration policy.
We call for the city of Amsterdam to take responsibility for its inhabitants.
And we call for an end of imperialistic and capitalist warfare.
Because exporting ammunition means importing immigration.
Thank you very much.

Khalid Jone, for We Are Here at Rudolf Dieselstraat.

WOMEN OF WE ARE HERE FIGHTING FOR THEIR RIGHTS

30581706_1567017513366687_5145927031757733888_o

Yesterday 11th april the women of the Roëllstraat had to leave their building. They had a powerfull demonstration in front of the City Hall.
Tonight the city council (starting 7PM) will debate the actual situation of We Are Here. So they will be there again demanding for 24/7 housing.
Please do all come at 6PM to join them in their struggle for a safe place to stay!

30052327_1723282081060484_8565958735366132180_o

These are their demands:

A living space for each of us for 24/7 with no conditions,

where:
– we can have individual privacy 
– everybody has a room with a key for herself
– we can cook our own food
– we can live as a community and make our rules and regulations

So that we have complete control over our living space:
– no security personnel 
– no camera’s in our living space and area
– no imposed accompaniment (we do have supporters already)

And we need a weekly budget for food and hygiene for all of us, and we need direct access to medicine.

vrouwen van Wij Zijn Hier demonstreren tegen ontruiming

30572138_1850795144954040_8658715383689117696_n

Een groep vrouwen van WIJ ZIJN HIER gaat woensdag 11 april vanaf 12.00 uur demonstreren bij het Stadhuis van Amsterdam. Ze hebben anderhalf jaar in een gekraakt pand in de Burgemeester Roëllstraat gewoond, maar moeten daar a.s. woensdag uit. Omdat ze niet weten waar ze de nacht moeten doorbrengen, gaan ze maar meteen door naar het stadhuis. Ze eisen 24 uursopvang. De BBB (bed, bad en brood) zoals Amsterdam die nu biedt is geen optie omdat het alleen nachtopvang is. De vrouwen staan dan elke dag om 9:00 uur weer op straat. Het maakt vrouwen afhankelijk en kwetsbaar voor misbruik. Ze krijgen geen geld van de gemeente Amsterdam, zelfs niet voor persoonlijke verzorging.

Op straat zijn ze niet veilig. Ze hebben een dak boven het hoofd nodig. Een dak dat andere steden wel bieden in de vorm van BBB mét juridisch/maatschappelijke begeleiding, leefgeld en zelfstandigheid waar gezamenlijk aan een toekomstplan wordt gewerkt.

De vrouwen komen uit landen als Eritrea, Ethiopië en Somalië. Ze zijn ongedocumenteerd; documenten hebben ze nooit gehad, zijn afgepakt of tijdens de vlucht verloren gegaan.  Niet alleen voor de veiligheid is 24 uursopvang noodzakelijk. Als je als vluchteling ongedocumenteerd bent, moet je op de een of andere manier zien aan te tonen wie je bent. Dat kan onmogelijk vanaf de straat. Tijdens het verblijf in de Roëllstraat konden de vrouwen een start maken met het vinden van bewijzen. Dertien(!) van hen kregen intussen een verblijfsvergunning!

In de Roëllstraat zijn de vrouwen begonnen met het volgen van Nederlandse lessen. Op straat is ook dat moeilijk vol te houden.

openbare brief van een bewoner van de dieselstraat

Stacey Krom vertelde op vrijdag voor de camera van AT5 dat ze naar papa en mama ging, omdat ze zich “niet echt veilig” meer voelde tussen de krakers en vluchtelingen. “Om problemen te voorkomen”. “Er hing iets in de lucht.” Maar zaterdag was ze de hele dag op de open dag en kijkt ze er heel anders tegenaan. (Ze staat hier achter Fortune in de gele jas).

dasfdsfdasfds

Beste,
Naar aanleiding van de gebeurtenissen in de Rudolf Dieselstraat, én het buurtfeest van vanmiddag, schrijf ik deze openbare brief.

Als bewoner van de Rudolf Dieselstraat wil ik u graag het volgende laten weten. Mijn gevoel van veiligheid is geenszins aangetast sinds de komst van de krakers van We Are Here. Integendeel! Het voelt fijn om weer mensen in de straten te zien lopen nadat er in de winter zoveel huizen leeg zijn komen te staan. Mijn gevoel van veiligheid is hierdoor gegroeid, er zijn mensen die voor elkaar uitkijken en voor elkaar zorgen, en die zomaar een praatje met je doen op straat.

Waar ik wel van schrok is hoe de media met deze situatie omgaat. Ik geloof dat er een kant van het verhaal is dat onvoldoende belicht wordt, en daarom schrijf ik deze brief. Er zijn fouten gemaakt tijdens het kraken, en daar heb ik van gehoord. Echter zijn dit dingen waarvan ik hoor dat de krakers zelf ook erg geschrokken zijn. Daarnaast zijn er ook een aantal spookverhalen waarbij de bron ver te zoeken is.

Filmploegen lopen door de straten, bewust op zoek naar mensen die overlast ervaren. Als ze je vragen om iets voor camera te zeggen sturen ze aan op angst. Als je je te mild uitdrukt zoeken ze verder, of wordt je uit het filmpje geknipt. Het is jammer dat er over het algemeen zo eenzijdig gerapporteerd wordt!

De mensen van We Are Here zijn enkele van de meest gastvrije mensen die ik ken. Als je langsloopt wordt je haast altijd uitgenodigd om kennis te maken en om binnen te komen in ‘hun’ huis. Een plek waar ze zichtbaar trots op zijn.

De buren die ik sprak en die aangaven angstig te zijn, lieten unaniem weten nooit contact te hebben gemaakt met hun ‘nieuwe buren.’ Een typisch voorbeeld van ‘wat de boer niet lust…’ Natuurlijk ben je bang voor iets dat je niet kent! Dat is menselijk. Maar er gaat een wereld voor je open als je open staat voor nieuwe ontmoetingen. En je zult zien, zo eng zijn ‘ze’ niet. Gelukkig zijn ‘ze’ ook maar mensen. Ik hoop dat mijn buren deze raad op zullen volgen en dat ook zij zich niet meer onveilig hoeven te voelen in hun eigen straat.

In deze brief wil ik niet eens veel dieper ingaan op de politiek van deze zaak, maar het is duidelijk dat er fundamenteel iets mis is in de wereld en in ons land. Ik hoop dat de overheid meer zal gaan denken in oplossingen en dat er gestopt wordt met de symptoombestrijding in de vorm van ontruimingen en uitzettingen.

Deze buurtbewoners (foto) ervaren geen overlast. En ik ben er één van. Ik ben blij dat We Are Here ons vandaag de mogelijkheid gaf om dat nogmaals te ervaren.

Stacey Krom, buurtbewoner

Buurt- en Tuinfeest in de Dieselstraat Zaterdag 7 april van 12 tot 22 u.

Beste buurtgenoten,

Wij nodigen jullie van harte uit om samen een buurt- en tuinfeest te houden op zaterdag 7 april. Met koffie en tuinieren, en een praatje om elkaar beter te leren kennen en samen te werken aan een leefbare buurt voor iedereen.

hand-a5-300dpi-2klein
Wij Zijn Hier is een collectief van mensen die gevlucht zijn uit oorlogsgebieden zoals Soedan en Somalië. De IND wil dat we daarheen terugkeren, maar in ons thuisland is niemand zijn leven zeker. We kunnen daarom niet terug. Maar in Nederland mogen we ook niet leven. We staan op straat, zonder recht op werk of onderwijs. Dat geeft veel stress, we weten vaak niet eens waar we naar het toilet kunnen. Ons gevoel van vrijheid en menselijke
waardigheid wordt ons ontnomen. Daarom betrekken we leegstaande panden die om te overleven en een oplossing te eisen..

Het is een drukte van belang geworden sinds wij vanuit de Christus Koningkerk aan de James Wattstraat naar de Dieselstraat verhuizen. Want binnenkort moeten we die kerk verlaten en staan we weer op straat, zoals we in de afgelopen jaren al 33 keer hebben meegemaakt. We hopen heel erg dat we eindelijk een kans krijgen om een beetje normaal leven te kunnen leiden. En dat willen we heel graag samen met alle bewoners doen om hier een fijne, veilige en mooie buurt te houden en te maken. Natuurlijk zoeken we ook goed overleg met Ymere, Camelot en B&W. Met de steun van onze vele supporters hebben we geleerd om zover mogelijk ons zelf te redden.

Het feest begint om 12 uur: met eten en drinken, tuinen schoonmaken en beplanten, muziek maken, schilderen, potje straatvoetbal, enz.

Om 5 uur is de officiële opening van het nieuw activiteitencentrum op nummer 6, door een bekende Amsterdammer.

Welkom in We Are Here Village!

29598062_1839866369380251_3806846795827758229_n

Vluchtelingencollectief We Are Here heeft de afgelopen Paasdagen 11 woningen en
een winkelpand gekraakt in de Rudolf Dieselstraat. Deze zijn prima geschikt te
maken om vrouwen en kinderen onder te brengen. De mannen van Wij Zijn Hier
heten vrouwen die op straat staan of binnenkort ontruimd worden hartelijk welkom in We Are Here Village. Want je hebt een heel dorp nodig om kinderen groot te brengen.

 

29791187_1839866529380235_685270720294465520_n

Ymere, de eigenaar van de Rudolf Dieselstraat heeft deze woningen jaren
verwaarloosd in afwachting van sloop en nieuwbouw, die telkens uitgesteld wordt.
En wil Ymere de wonimngen nu zelfs in handen geven van anti-kraakburo Camelot,
die 350 Euro huur vraagt, per bewoner. Dat is niet meer nodig. Samen met huidige
(tijdelijke) bewoners kunnen we de 124 woningen beheren. We gaan we er weer een
mooi dorp van maken. Zaterdag 7 april is het al de eerste buurt-en-tuindag.

29684073_1839866732713548_8394928278546232069_n

De meeste politieke partijen hebben afgesproken dat er geen panden van Wij Zijn
Hier ontruimd worden zolang er onderhandeld wordt over een nieuw college van
B&W. Wij nodigen ze uit om samen te werken aan een stabiel onderkomen en een
echte Amsterdamse oplossing. Laat het toekomstige college van B&W nu eindelijk
eens afspraken maken met woningcorporaties om vluchtelingen op straat de hand te
reiken.

Wij zijn hier en we hebben een plek nodig om te kunnen leven.
Het is tijd voor creatieve, Amsterdamse oplossingen.

29598209_1839866809380207_8682394760708900170_n

E N G L I S H

Welcome in We Are Here Village!

Twelve houses squatted in Rudolf Dieselstraat.

Refugee collective We Are Here has squatted 11 homes and one studio over the
last Eastern days in Rudolf Dieselstraat. These can very well be prepared to
accomodate women and children. The men of We Are Here welcome women on
the street or those who will soon be evicted to join We Are Here Village.
Because it takes a village to raise a child.

29791929_1992932060971772_3061095249306690953_n

Ymere, the corporation that owns Rudolf Dieselstraat has neglected the houses
for years, with the prospect of demolishing them and building mnew apartments.
These plans have been postponed several times. Now Ymere wants to hand the
houses over to ant-squat agency Camelot, that charges 350 Euro per month per
person. This is no longer necessary. Together with the people who still live here
we can manage the 124 homes and the environment. We are going to make a
nice village here. On saturday the 7th of April we have the first neighboorhood-
garden-party.

29594707_1992932140971764_4939917365946261650_n

Most political parties in the town council have agreed to not evict locations of We
Are Here during the formation of a new coalition with a new team of aldermen.
We invite them to work together for a stable place and create a real Amsterdam-
style solution. We urge the future board of aldermen and the mayor (B&W) to
come to an agreement with the housing corpoartions in order to reach out to
refugees-on- the-street.

We are here and we need a place to be able to live.
It is time for creative, Amsterdam-style solutions.

29695507_1992932197638425_858752320506447660_n

Wij Zijn Hier kraakt pand met moeder en twee kinderen

28828730_1831387110228177_8911402064820871972_okleiner

24 maart 2018 hebben leden van vluchtelingencollectief We Are Here een woning gekraakt in de Rudolf Dieselstraat, Amsterdam om een moeder met haar twee kinderen onder te brengen, samen met een aantal mensen die nu in de kerk in de James Wattstraat onder moeilijke omstandigheden moeten leven.

Na ruim 5 jaar vechten voor een normaal bestaan weten wij wat het betekent om op straat te moeten leven of van de ene bouwval naar de andere te bewegen. Het betekent dat je steeds verliest, dat je leven zinloos wordt, dat je er psychisch aan onder doorgaat. Zes van ons hebben al het leven gelaten. De druk wordt alleen maar groter. Iedereen kan het zien. Een oplossing moet nu komen.

Het vrouwenpand van We Are Here aan de Burg. Roëllstraat 70, waar 25 vrouwen al anderhalf jaar wonen, mag van de rechter vanaf 10 april ontruimd worden door de woningcorporatie.

De meeste politieke partijen hebben afgesproken dat er geen panden van Wij Zijn Hier ontruimd worden zolang er onderhandeld wordt over een nieuw college van B&W. Wij nodigen ze uit om samen te werken aan een stabiel onderkomen en een echte Amsterdamse oplossing.

Wij zijn hier en we hebben een plek nodig om te kunnen leven.

WIJ ZIJN HIER KRAAKT IN RAPENBURG

wzhrapenburg

Zaterdag 10 februari 2018 hebben wij, een groep ongedocumenteerde (dus NIET uitgeprocedeerde of illegale) vluchtelingen van het collectief ‘Wij Zijn Hier’, afkomstig uit voornamelijk West-Afrika ervoor gekozen om onze intrek te nemen in een leegstaand pand op Rapenburg 31-33 te Amsterdam. Dit pand staat al meer dan zes maanden leeg.

Het vluchtelingencollectief Wij Zijn Hier strijdt al ruim vijf jaar voor ‘een normaal leven’ van vluchtelingen, evenredig aan dat van alle burgers. Daarnaast roept het collectief op tot erkenning van het zogenaamde ‘asielgat’ wat inhoudt dat vluchtelingen na afwijzing van hun asielaanvraag niet in Nederland mogen blijven, maar ook niet teruggestuurd kunnen worden naar het land van herkomst. Dit kan onder andere zijn omdat het land van herkomst hier niet aan mee wil werken of het land te gevaarlijk is om naar teruggestuurd te worden. Ook dreigen sommigen teruggestuurd te worden naar Italië, waar men als eerste Europa binnen kwam. Daar komen mensen dan wederom op straat te staan, omdat Italie de vluchtelingenstroom totaal niet aan kan. Velen van ons werken aan een (hernieuwde) asielaanvraag. De voorwaarden die hiervoor gesteld worden zijn niet eenvoudig en het is niet makkelijk de IND alsnog te overtuigen met nieuw bewijsmateriaal, maar het lukt wel! Van het Wij Zijn Hier collectief hebben inmiddels ruim 100 personen alsnog een verblijfsvergunning gekregen.

Echter, totdat we een nieuwe procedure kunnen starten of een vergunning hebben gekregen, kunnen we geen aanspraak maken op voorzieningen om in ons primaire levensonderhoud te voorzien. De Gemeente Amsterdam blijft verwijzen naar de landelijke overheid en zo is er nog steeds geen wezenlijke oplossing gerealiseerd voor onze groep. Maar wij zijn hier en we hebben een plek nodig om te kunnen leven. Op 21 maart zijn de gemeenteraadsverkiezingen. Wij hopen dat veel Amsterdammers kiezen voor een menswaardig bestaan voor alle Amsterdammers.

De BBB zit vol en hanteert sinds kort strengere toelatingscriteria waardoor er nog meer druk op onze groep is komen te staan doordat de geweigerde mensen toch ergens moeten slapen. Zowel de BBB als de Winteropvang, vormen slechts een sobere nachtopvang zonder verdere begeleiding. Overdag staan wij nog steeds zonder middelen op straat, zelfs als we ziek zijn. In deze wintermaanden is dat extra zwaar met regen, sneeuw en vrieskou. Binnen de opvang heerst een totaal gebrek aan zelfbeschikking wat ons gevoel van vrijheid en menselijke waardigheid ondermijnt. Daarom betrekken we panden die niet in gebruik zijn, zodat we in betrekkelijke onafhankelijkheid kunnen leven. De groep heeft in de afgelopen vijf jaar meer dan 30 keer moeten verhuizen.

Met onze groep van 35 personen zijn we van plan hier in goede verstandhouding met de buurt en respect voor het pand te verblijven. Wij hopen, zoals ook in het verleden is gebeurd, een goede afspraak te kunnen maken met de eigenaar van het gebouw. We willen graag kennis maken met onze nieuwe buren en hopen solidariteit te ontvangen uit de buurt. Geen mens zou uitgesloten mogen worden van de maatschappij.

WIJ ZIJN HIER BETREKT VOORMALIGE KRINGLOOPWINKEL DIEMEN

diemenkraak

Zondag 7 januari 2017 hebben wij, een groep ongedocumenteerde (dus NIET uitgeprocedeerde of illegale) vluchtelingen  van het collectief ‘Wij Zijn Hier’, afkomstig uit voornamelijk West-Afrika  ervoor gekozen om onze intrek te nemen in de voormalige kringloopwinkel RataPlan aan de Weesperstraat 118 te Diemen. Sinds de ontruiming van het vorige pand van onze groep aan het Zeeburgerpad 94, hebben  we geen leefbaardere plek kunnen vinden. Deze voormalige kringloop staat al meer dan 6 maanden leeg.

Het vluchtelingencollectief Wij Zijn Hier strijdt al vijf jaar voor “een normaal leven” van vluchtelingen, evenredig aan dat van alle burgers. Daarnaast roept het collectief op tot erkenning van het zogenaamde ‘asielgat’ wat inhoudt dat vluchtelingen na afwijzing van hun asielaanvraag niet in Nederland mogen blijven, maar ook niet teruggestuurd kunnen worden naar het land van herkomst. Dit kan onder andere zijn omdat het land van herkomst hier niet aan mee wil werken of het land te gevaarlijk is om naar teruggestuurd te worden. Velen van ons werken aan een (hernieuwde) asielaanvraag. De voorwaarden die hiervoor gesteld worden zijn niet eenvoudig  en het is niet makkelijk de IND alsnog te overtuigen door het vinden van nieuw bewijsmateriaal, maar het lukt wel! Van het Wij Zijn Hier collectief hebben inmiddels rond de 100 personen alsnog een verblijfsvergunning gekregen.

Echter, totdat we een nieuwe procedure kunnen starten of een vergunning hebben gekregen, kunnen we geen aanspraak maken op voorzieningen om in ons primaire levensonderhoud te voorzien. De Gemeente Amsterdam en Gemeente Diemen blijven verwijzen naar de landelijke overheid en zo is er nog steeds geen wezenlijke oplossing gerealiseerd voor onze groep. Maar wij zijn hier en we hebben een plek nodig om te kunnen leven.

De BBB zit vol en hanteert sinds kort strengere toelatingscriteria waardoor er nog meer druk op onze groep is komen te staan doordat de geweigerde mensen toch ergens moeten slapen. Dit heeft er zelfs toe geleid dat enkele weken geleden de politie Amsterdam een Soedanees gezin met 2 kinderen naar Wij Zijn Hier heeft gebracht voor onderdak omdat er na veel rondbellen naar alle instanties geen andere optie bleek te zijn. Vrijwilligers van Wij Zijn Hier zijn nog steeds bezig deze familie onder dak te krijgen. Het alternatief, de Winteropvang, zit inmiddels ook vol.

Zowel de BBB als de Winteropvang die onlangs geopend is, vormen slechts een sobere nachtopvang zonder verdere begeleiding. Overdag staan wij nog steeds zonder middelen op straat, zelfs als we ziek zijn. In deze wintermaanden is dat extra zwaar met regen, sneeuw en vrieskou. Binnen de opvang heerst een totaal gebrek aan zelfbeschikking wat ons gevoel van vrijheid en menselijke waardigheid ondermijnt. Daarom betrekken we panden die niet in gebruik zijn, waar we in betrekkelijke onafhankelijkheid kunnen leven. De groep heeft in de afgelopen vijf jaar meer dan 30 keer moeten verhuizen .

Met onze groep van 35 personen zijn we van plan hier in goede verstandhouding met de buurt en respect voor het pand te verblijven. Wij hopen, zoals ook in het verleden is gebeurd, een goede afspraak te kunnen maken met de eigenaar van het gebouw.

We willen graag kennis maken met onze nieuwe buren en hopen solidariteit te ontvangen uit de buurt.

Geen mens zou uitgesloten mogen worden van de maatschappij.

WIJ ZIJN HIER KRAAKT LEEGSTAANDE UNIVERSITEIT

26232717_1475298129205293_5487622878939564822_o

Zaterdag 6 januari 2017 hebben wij, de We are hier groep, onderdeel van
vluchtelingencollectief 
‘WE ARE HERE’ het pand aan de Jameswattstraat 78
in gebruik 
genomen. De ruimte is van de Universiteit van Amsterdam en
stond al een tijd leeg. Helaas zijn wij genoodzaakt om op deze 
manier
onderdak te verkrijgen, omdat wij anders overdag op straat moeten zwerven.

Velen van ons verblijven al lange tijd in de Bed Bad Brood (BBB) voorziening van de
gemeente. De BBB en de Winter opvang bieden echter geen humane oplossing voor
onze situatie. “Wij moeten elke dag voor 09.00 uur het pand verlaten, ook als het
regent, koud is of als we ziek zijn en we mogen pas om 16.00 uur weer naar binnen.

We hebben geen geld voor bijvoorbeeld een kop koffie, eten of om naar de toilet te
gaan. Elke dag op straat doorbrengen is zeer stressvol en heeft veel impact op onze
geestelijke en lichamelijke gezondheid” aldus een van de BBB en de Winter opvang
gebruikers. Hoewel de vluchtelingen herhaaldelijk aandacht vroegen voor deze
zorgelijke situatie, kiest de gemeente ervoor deze mensonterende situatie te laten
voortbestaan en zelfs de criteria van opvang te verscherpen zodat nog meer mensen
buiten moeten slapen.

Dat een BBB voorziening anders kan worden ingericht wordt aangetoond door andere
gemeenten (zoals bijvoorbeeld Groningen) die wel kiezen voor een humane 24-uurs oplossing.
De BBB voorziening van de gemeente Amsterdam biedt geen oplossing voor onze situatie en
wederom vragen wij aandacht voor hiervoor.

De groep bestaande uit 45 mensen (mannen en vrouwen) zullen hier gaan wonen
wonen. Ze zullen contact opnemen met de eigenaar en hopen hier te kunnen wonen
zolang het pand geen andere bestemming heeft. De groep is van plan om hier rustig
te wonen en een goede relatie op te bouwen met de buurt. De eerste buurtbewoners
kwamen al op bezoek vanmiddag.

AMSTERDAM ZET VLUCHTELINGEN IN DE KOU

Het zijn ontzettend zware tijden voor Wij Zijn Hier. De Wij Zijn Hier Unity groep op Zeeburgerpad, een groep van 40 personen, heeft vandaag een negatieve uitspraak ontvangen in een ontruimingskortgeding. De rechter heeft besloten dat er direct over gegaan mag worden tot ontruiming. Vanuit het stadhuis hebben we vernomen dat de planning is om de groep tussen kerst en oud& nieuw op straat te zetten. We kunnen dit niet geloven. Wij hebben geen idee wat te doen, alternatieven zijn er niet.

De (voormalige Diemen) groep die afgelopen zondag een kerk in gebruik heeft genomen zit niet in een veel betere situatie. Het is in de kerk ontzettend koud, ademwolken komen uit de monden. Er kan niet gekookt worden, er kan niet afgewassen worden, er is weinig elektra, de stoppen slaan continu door, en de kerk werd eerder bewoond door duiven, daar zijn de sporen nog van te zien. De kelder stond vol met water, dat hebben we inmiddels weggepompt. Het is niet heel veel beter dan buiten slapen.

Ondertussen zien we ook panden die ontruimd werden of volgens afspraak verlaten zijn door Wij Zijn Hier en die leeg blijven staan. Zeker 5 van de panden die de afgelopen 2 jaar bewoond werden door Wij Zijn Hier staan nog steeds leeg, 1 daarvan al anderhalf jaar, van 1 weten we dat het pand zeker nog 2 jaar leeg zal blijven staan. En ook van het pand aan Zeeburgerpad waar nu een ontruimingsaanzegging voor is, vragen we ons af of het pand op korte termijn gebruik gaat worden.

Het is erg triest dat er zo met mensen omgegaan wordt, het maakt ons woedend. Iedereen heeft een dak boven het hoofd nodig als een primaire levensbehoefte. Het is niet een kwestie van dat dit niet kan, het is onwil, en nare politieke agenda’s van heers en verdeel en angst.
Het huidige beleid maakt mensen zichtbaar wanhopig en gek. Het op straat zetten van mensen is vernederend en creëert veel stress, algemeen humanitair leed en verergering van psychische, lichamelijke en psychosomatische klachten. 

Wij zijn de wanhoop nabij. Het is bijna 2018, dit moet toch anders kunnen?

 

WIJ ZIJN HIER KRAAKT VOORMALIGE KERK

wzhkraak

Vluchtelingen Wij Zijn Hier betrekt voormalige Christus Koningkerk aan de James Wattstraat 58 Amsterdam.

Zondag 17 december 2017 hebben wij, een groep ongedocumenteerde vluchtelingen van het collectief ‘Wij Zijn Hier’, afkomstig uit voornamelijk West-Afrika en Soedan, ervoor gekozen om onze intrek te nemen in de voormalige Christus Koningkerk aan de James Wattstraat 58. Sinds de ontruiming van het vorige pand van onze groep in Diemen, vandaag precies een maand geleden, hebben we geen leefbaardere plek kunnen vinden. De voormalige kerk heeft al jaren geen concrete bestemming en staat leeg.

Het vluchtelingencollectief Wij Zijn Hier strijdt al vijf jaar voor “een normaal leven” van vluchtelingen, evenredig aan dat van alle burgers. Daarnaast roept het collectief op tot erkenning van het zogenaamde ‘asielgat’ wat inhoudt dat vluchtelingen na afwijzing van hun asielaanvraag niet in Nederland mogen blijven, maar ook niet teruggestuurd kunnen worden naar het land van herkomst. Dit kan onder andere zijn omdat het land van herkomst hier niet aan mee wil werken of het land te gevaarlijk is om naar teruggestuurd te worden. Velen van ons werken aan een hernieuwde asielaanvraag. De voorwaarden die hiervoor gesteld worden zijn niet eenvoudig en het is niet makkelijk de IND alsnog te overtuigen door het vinden van nieuw bewijsmateriaal, maar het lukt wel! Van het Wij Zijn Hier collectief hebben inmiddels rond de 100 personen alsnog een verblijfsvergunning gekregen.

Echter, totdat we een nieuwe procedure kunnen starten of een vergunning hebben gekregen, kunnen we geen aanspraak maken op voorzieningen om in ons primaire levensonderhoud te voorzien. De Gemeente Amsterdam blijft verwijzen naar de landelijke overheid en zo is er nog steeds geen wezenlijke oplossing gerealiseerd voor onze groep. Maar wij zijn hier en we hebben een plek nodig om te kunnen leven.

De BBB zit vol en hanteert sinds kort strengere toelatingscriteria waardoor er nog meer druk op onze groep is komen te staan doordat de geweigerde mensen toch ergens moeten slapen. Dit heeft er zelfs toe geleid dat enkele weken geleden de politie Amsterdam een Soedanees gezin met 2 kinderen naar Wij Zijn Hier heeft gebracht voor onderdak omdat er na veel rondbellen naar alle instanties geen andere optie bleek te zijn. Vrijwilligers van Wij Zijn Hier zijn nog steeds bezig deze familie onder dak te krijgen.

Zowel de BBB als de Winteropvang die onlangs geopend is, vormen slechts een sobere nachtopvang zonder verdere begeleiding. Overdag staan wij nog steeds zonder middelen op straat, zelfs als we ziek zijn. In deze wintermaanden is dat extra zwaar met regen, sneeuw en vrieskou. Binnen de opvang heerst een totaal gebrek aan zelfbeschikking wat ons gevoel van vrijheid en menselijke waardigheid ondermijnt. Daarom betrekken we panden die niet in gebruik zijn, waar we in betrekkelijke onafhankelijkheid kunnen leven. De groep heeft in de afgelopen vijf jaar al dertig keer moeten verhuizen .

Met onze groep van 60 personen zijn we van plan ons onderkomen een beetje op te knappen en hier in goede verstandhouding met onze buren te verblijven. Wij hopen, zoals ook in het verleden is gebeurd, een goede afspraak te kunnen maken met de eigenaar van het gebouw.

We willen graag kennis maken met onze nieuwe buren en hopen solidariteit te ontvangen uit de buurt.

Geen mens zou uitgesloten mogen worden van de maatschappij.

Vluchtelingen Wij Zijn Hier kraken in Osdorp

23845566_1701980956502127_3843999929516410619_o

Zaterdag 25 november 2017 hebben wij, een groep van 20 Swahili-sprekende vluchtelingen van het vluchtelingencollectief ‘Wij Zijn Hier’ het pand met adres Osdorpplein 881-882 in Amsterdam in gebruik genomen.

Wij voelen ons gedwongen om op deze manier huisvesting te vinden omdat we anders over straat moeten zwerven. De nachtopvang, beter bekend als BBB, zit vol, heeft inmiddels wachtlijsten en dwingt ons overdag op straat zonder geld of bezigheid (werken of studeren mogen we niet). Het geeft veel stress en we weten eigenlijk niet eens waar we naar het toilet kunnen. Ook als we ziek zijn, moeten we de straat op. De nachtopvang geeft geen rust en zelfbeschikking. Er wordt ons bijvoorbeeld verteld wanneer en wat we moeten eten, zelf koken is niet mogelijk. Ons gevoel van vrijheid en menselijke waardigheid wordt ons ontnomen. Daarom betrekken we leegstaande panden die niet in gebruik zijn.

We hebben de Gemeente Amsterdam de afgelopen 5 jaar steeds onze situatie uitgelegd en gevraagd om ons te helpen met de basale voorziening van onderdak, maar de gemeente vindt dat het de landelijke overheid is die dit probleem moet oplossen. Om aan je toekomst te kunnen werken, is het nodig om een beetje tot rust te kunnen komen. Velen van ons werken aan een hernieuwde asielaanvraag. De voorwaarden die hiervoor gesteld worden, zijn niet makkelijk. Maar we weten dat het mogelijk is als we de kans krijgen; van de Wij Zijn Hier groep hebben inmiddels rond de 100 personen alsnog een verblijfsvergunning gekregen.

We zijn een groep van 20 personen en willen goed voor het gebouw zorgen en met respect voor onze buren in ons nieuwe onderkomen gaan wonen. We hebben in het verleden regelmatig goede afspraken kunnen maken met pandeigenaren. We hopen hier te kunnen verblijven zolang het gebouw geen nieuwe concrete bestemming heeft. We verwelkomen de buren ons te bezoeken en kennis te maken. En we hopen solidariteit te ontvangen van de buurt. Geen mens zou uitgesloten mogen worden van de maatschappij.

 

Steun Wij Zijn Hier tegen ontruiming kraakpand

wzhSOLIDARITEIT MET WIJ ZIJN HIER

De bewoners van Wij Zijn Hier van het kraakpand Nienoord 2 in Diemen hebben de oprotbrief van de politie ontvangen: Vrijdagochtend 17 november 9:00 dient het pand “leeg achtergelaten te worden”.

De algemene vergadering van zondag 12 november heeft definitief besloten:
DE BEWONERS GAAN HET PAND NIET VRIJWILLIG VERLATEN. ZIJ ROEPEN ALLE SYMPATHISANTEN VAN HUN BEWEGING OP OM VRIJDAG VANAF HALFACHT IN GROTEN GETALE NAAR HUN PAND TE KOMEN OM HUN GEWELDLOOS VERZET KRACHT BIJ TE ZETTEN.
SYMPATHISANTEN, LATEN WE HEN STEUNEN EN TONEN DAT WIJ DIT MENSONWAARDIGE ONTMOEDIGINGSBELEID NIET PIKKEN. WIJ ZIJN HIER EN WIJ HEBBEN ELKAAR NODIG OM HET SYSTEEM DAT ONS ALLEN ONDERDRUKT TE BESTRIJDEN.

De Diemengroep van Wij Zijn Hier
Adam tel.: 0685031178

– – – E N G L I S H – – –

SOLIDARITY WITH WE ARE HERE

The residents of the Nienoord 2 squatting house received the police letter announcing their evition: Friday morning 17 November 9:00, their property must be “left empty”.

The general meeting of Sunday November 12th has permanently decided

THE INHABITANTS WILL NOT LEAVE THE HOUSE VOLUNTARILY. THEY CALL ALL SYMPATHISERS OF THEIR MOVEMENT TO COME IN GREAT NUMBERS TO THEIR HOUSE TO SUPPORT THEIR PEACEFUL RESISTANCE.
SYMPATHISERS, LET US SUPPORT THEM AND SHOW THAT WE DO NOT ACCEPT THIS DEGRADING POLICY OF DETERRENCE. WE ARE HERE AND WE NEED EACH OTHER TO FIGHT THE SYSTEM THAT OPPRESSES US ALL.

De Diemen group of We Are Here
Adam tel.: 0685031178

22780179_1697279406957717_3217359650963918713_n

achtergrond info:

Wij zijn een groep ongedocumenteerden die deel uitmaakt van Wij Zijn Hier, dat al vijf jaar strijdt voor “een normaal leven”, gelijkwaardig aan dat van alle andere mensen die hier leven. Wij vluchtten uit gebieden waar oorlog heerst of honger of extreme armoede of waar wij politiek zijn vervolgd – omstandigheden die mede zijn veroorzaakt door Europese, ook Nederlandse (post)koloniale inmenging; onze asielaanvragen zijn afgewezen of blijven eindeloos in behandeling; sommigen van ons hebben, vaak na vier, vijf of meer herhaalde asielverzoeken alsnog een verblijfsvergunning gekregen, zonder dat wij kunnen begrijpen waarom de een wel en de ander niet (willekeur!). En zelfs als sommigen van ons terug willen, kunnen ze dat vaak niet omdat het land van herkomst hen niet toelaat. Zo blijven wij steeds leven tussen hoop op dat papier dat de poort opent naar een “normaal leven”, en vrees om in vreemdelingendetentie te worden geplaatst of te worden gedeporteerd.

Omdat wij geen “recht” hebben op onderdak hebben wij, na vele omzwervingen langs meer dan 27 kraakpanden, in april dit jaar een leegstaand gebouw gekraakt van het complex Nienoord 2-5, in Diemen, dat eigendom is van Arq, een koepelorganisatie die zich richt op de gezondheid van getraumatiseerde vluchtelingen. Hoewel zowel Arq als de gemeente Diemen zich tot nu toe welwillend hebben opgesteld ten aanzien van de situatie, wil Arq ons nu toch laten ontruimen! Terwijl er tegelijk meerdere leden van Wij Zijn Hier cliënt zijn van Equator, onderdeel van Arq, waar zij deelnemen aan het programma voor traumaverwerking, of hulp hebben gezocht bij Stichting Immo op hetzelfde terrein, dat zich bezighoudt met de bescherming van mensenrechten en onderzoek doet naar marteling of anderszins inhumane praktijken. Wij kunnen dat niet begrijpen! Het ergste is nog dat men ons nu wil verjagen, zoals al vele malen eerder is gebeurd, op het moment dat het koude seizoen aanbreekt! De burgemeester van Amsterdam heeft wel eens gezegd dat in zijn stad geen mensen op straat moeten slapen, verwijzend naar de zogenaamde Bed-Bad-Brood-regeling, maar dat is een wassen neus, want de BBB’s zijn vol met een wachtlijst van 200 personen!

Wij willen geen pseudo-oplossingen meer, wij willen onderdak! Daarom hebben we besloten om als ze komen om ons te ontruimen, wij niet vrijwillig vertrekken! Wij blijven! Wij hebben immers geen plek waar wij naartoe kunnen. Na 27 ontruimingen willen wij nu de burgers van Diemen en Amsterdam en omstreken confronteren met onze hopeloze situatie, we hebben geen andere keus!
Wij roepen daarom alle sympathisanten van onze beweging op om ons daarbij te steunen.

De Diemen-groep van Wij Zijn hier
info: https://www.facebook.com/WijZijnHier
Adam tel. 0685031178

– – – E N G L I S H – – –

We are a group of undocumented refugees and part of We Are Here.
Since 5 years we are fighting for “a normal life”, equal to all other people living here. We fled from areas where war prevails, or hunger, or extreme poverty, or where we have been politically prosecuted – conditions caused partly by European, also Dutch (post)colonial interference; our asylum applications have been rejected or remain endlessly pending; some of us have received a residence permit, often after four, five or more repeated asylum requests, without us being able to understand why the one does get them and the other does not (arbitrariness!). And even if some of us want to go back, they often cannot, because the country of origin does not allow them. Thus, we continue to live between hope for the paper that opens the gate to a “normal life”, and fear of being arrested, put in detention or getting deported.

Because we have no “right” for shelter, after many perigrinations along more than 27 squats, in April we squatted a vacant building from the Nienoord 2-5 complex in Diemen, owned by Arq, a dome organization focused on the health of traumatized refugees. Although both Arq and the municipality of Diemen were so far favorably disposed towards our situation, now Arq wants to evict us! While at the same time several members of We Are Here are clients of Equator, part of Arq, where they participate in the trauma treatment program, or have sought help from the Immo Foundation an orgaisation on the same site, that investigates torture and inhumane practices and is defendung human rights. We cannot understand that! The worst is that, as has happened many times before, they want to chase us away now, when the cold season starts! The mayor of Amsterdam once said that in his city no one should sleep in the street, referring to the so-called Bed-Bad-Bread scheme, but that’s a beautiful lie, since the BBB’s are full, with a waiting list of 200 people!

We do not want anymore pseudo-solutions, we want accomodation! Therefore, when they will come to evict us, we will not leave voluntarily! We stay! We have no other place to go. After 27 evictions we now want to confront the citizens of Diemen and Amsterdam and surroundings with our hopeless situation, we have no other choice!
We therefore call upon all sympathizers of our movement to support us.

The Diemen Group of We Are Here
info: https://www.facebook.com/WijZijnHier
Adam tel. 0685031178

 

WIJ ZIJN HIER OP HET ZEEBURGERPAD

23213400_1682669751766581_3315166425693325856_o

Zondag 5 november 2017 hebben wij, de Unity-groep, onderdeel van vluchtelingencollectief ‘WE ARE HERE’ het pand op het Zeeburgerpad 94 in gebruik genomen in Amsterdam. De ruimte stond al een tijd leeg. Helaas zijn wij genoodzaakt om op deze manier onderdak te verkrijgen, omdat wij anders overdag op straat moeten zwerven.

Velen van ons verblijven al lange tijd in de Bed Bad Brood (BBB) voorziening van de gemeente. De BBB biedt echter geen humane oplossing voor onze situatie. “Wij moeten elke dag voor 09.00 uur het pand verlaten, ook als het regent, koud is of als we ziek zijn en we mogen pas om 16.00 uur weer naar binnen. We hebben geen geld voor bijvoorbeeld een kop koffie, eten of om naar de toilet te gaan. Elke dag op straat doorbrengen is zeer stressvol en heeft veel impact op onze geestelijke en lichamelijke gezondheid” aldus een van de BBB gebruikers.

Hoewel de vluchtelingen herhaaldelijk aandacht vroegen voor deze zorgelijke situatie, kiest de gemeente ervoor deze mensonterende situatie te laten voortbestaan en zelfs de criteria van opvang te verscherpen zodat nog meer mensen buiten moeten slapen. Dat een BBB voorziening anders kan worden ingericht wordt aangetoond door andere gemeenten (zoals bijvoorbeeld Groningen) die wel kiezen voor een humane 24-uurs oplossing. De BBB voorziening van de gemeente Amsterdam biedt geen oplossing voor onze situatie en wederom vragen wij aandacht voor hiervoor.

De groep bestaande uit 25 mensen (mannen en vrouwen) zullen hier gaan wonen wonen. Ze zullen contact opnemen met de eigenaar en hopen hier te kunnen wonen zolang het pand geen andere bestemming heeft. De groep is van plan om hier rustig te wonen en een goede relatie op te bouwen met de buurt. De eerste buurtbewoners kwamen al op bezoek vanmiddag.

DEPORTATION CANCELLED!

short statement: We are relieved to inform you that the deportation today of a Nuba man from Netherlands to Khartoum has been cancelled.

A lot has been done:
– a very vivid social media campaign towards the state secretary and the airline companies took place.
– members of parliament from different parties stated their concern and asked the state secretary to cancel the deportation, referring to the situation in Sudan and the high risks, together with the request to re-evaluate the asylum application.
– Amnesty International raised concerns as well against the planned deportation and wrote a letter.
– the asylum-lawyer started a new asylum procedure based on new facts and evidence.

This morning tuesday 16 may we got the news that the IND (Immigration and Naturalisation Services) will take the time to look at the renewed asylum procedure and the deportation was therefore cancelled.

Thanks everybody for making this a successful campaign!

In solidarity with everybody that faces the risk to be deported, freedom of movement for all!